In een artikel pleit Zosia Zaks voor een neurodiversiteit-bevestigende aanpak in de hulpverlening. Autistische professionals worden als essentieel gezien voor effectieve ondersteuning. In mijn reflectie bekritiseer ik de veralgemeningen en pleit voor een inclusieve benadering die rekening houdt met de complexiteit van autistische ervaringen en wederzijdse aanpassing.
Een kritisch leesverslag van Jodie Hare’s boek ‘Autism Is Not A Disease’. Hare, een Britse hooggeschoolde ervaringsdeskundige vrouw, pleit voor erkenning van autisme als een variatie in neurologische ontwikkeling, niet als ziekte. Hare bekritiseert de biomedische kijk op autisme en benadrukt de impact van sociale structuren. Hoewel het boek waardevolle inzichten biedt, mist het aandacht voor de diversiteit binnen de autistische gemeenschap en praktische oplossingen.
Levensschets van de onlangs overleden wetenschapsjournalist Steve Silberman die onder andere het op deze blog besproken boek NeuroTribes schreef
Neurodiversiteit omvat natuurlijke variaties in neurologie binnen de menselijke populatie en benadrukt gelijkwaardigheid. Theoretici verschillen in de definitie van neurodiversiteit, maar velen accepteren autisme, ADHD, dyslexie en dyspraxie als neurodivergent. Sommigen, zoals Judy Singer en Harvey Blume, sluiten aandoeningen die medische ondersteuning vereisen uit. De discussie over de grenzen van neurodiversiteit gaat door.
De filosoof Bouke de Vries pleit in een recent artikel voor neuro-neutraliteit om de uitdagingen aan te pakken waarmee neurodivergente mensen, zoals autistische personen, te maken hebben. Hij stelt praktische maatregelen voor, zoals aanpassingen op de werkplek, verbeterde bewegwijzering en het ontmoedigen van schadelijke therapieën. Er zijn volgens mij praktische en ethische bezwaren, aangezien universele oplossingen mogelijk niet aan alle behoeften van neurodivergente personen voldoen, en sommige maatregelen onbedoelde negatieve gevolgen kunnen hebben.
Neuroplezier is een nieuw concept dat de unieke seksuele beleving van autistische individuen probeert te verklaren en begrijpen. Dit artikel bespreekt de term vanuit duidelijke communicatie, toestemming en aanpassingsvermogen. Ik tracht een verschuiving te markeren in hoe autistische seksualiteit wordt benaderd, maar geef ook kritiek op de simplificatie, gebrek aan bredere welzijnsperspectieven en praktische toepasbaarheid.
In veel publicaties over autisme ligt de nadruk vaak op theoretische en filosofische aspecten, maar ze schieten tekort in het bieden van praktische inzichten. De ervaringen van autistische mensen zelf staan niet centraal, en discussies missen concrete oplossingen. Om vooruitgang te boeken, is het belangrijk te luisteren naar hun stemmen en streven naar praktische oplossingen.
Een recensie van het boek van Saskia Schepers “Als alle breinen werken” dat neurodiversiteit verkent op de werkvloer. Het benadrukt de noodzaak van een inclusieve omgeving en biedt concrete hulpmiddelen. Het schiet echter tekort in het aanpakken van de complexiteit en uitvoerbaarheid van een neuro-inclusieve werkomgeving. De auteur mist diepgaande analyses en concrete implementatiestrategieën, en stigmatiseert neurodivergente individuen.
Tistje 