Tina, een autistische vrouw uit de VS, deelt haar gevoelens over het lezen van mijn (vertaalde) blog, waarbij ze de strijd en economische kwetsbaarheid benadrukt die vaak gepaard gaan met neurodivergentie. Haar verhaal onthult de druk om te conformeren en de gevolgen van generatietrauma.
Een reflectie op het (te) vaak gegeven advies om in de natuur te zijn om me beter in mijn vel te voelen en in het bijzonder om de gunstige effecten op mijn autisme.
Hoewel ik positieve effecten erken, vind ik dat er heel veel verschillende factoren zijn die bepalen of in de natuur zijn wel zo positief is, en vind ik het jammer de natuur zo ‘nuttig’ zou moeten zijn.
Kristien Hens onderzoekt in een recent artikel de voortdurende debatten over genetica en de rol van het milieu, algemeen bekend als ‘nature’ versus ‘nurture’, in de ontwikkeling van persoonlijke kenmerken. Hens pleit voor een genuanceerder begrip, waarbij de wisselwerking tussen genen en omgeving wordt erkend in plaats van ze als afzonderlijke factoren te beschouwen. Aansluitend geef ik een paar bedenkingen.
Geven van geschenken en inleven in de ander om te weten wat die wenst, vind ik een uitdaging. Ik geef de voorkeur aan eenvoud en functionaliteit boven esthetiek en heb een hekel aan commercieel geïnspireerde gebruiken. In deze blog bespreek ik hoe ik cadeautjes geef en wat mij het meest plezier brengt.
Als het leven me overweldigt … zoek ik mijn toevlucht in lezen. Onder andere boeken, maar ook heel veel andere leesbaars, in een innerlijke wereld en een wereld die waarneembaar is.
Geïnspireerd door de lectuur van de eindproef van filosoof Wendy Lampen over de noodzaak om naar autistische mensen te luisteren om autisme onderzoek en autisme praktijk meer op elkaar aan te sluiten
‘Waar luister je naar terwijl je aan het werk bent?’ is een schrijfopdracht waar ik in deze blog een antwoord op schrijf.
Ik krijg tijdens voordrachten of lezingen wel eens de vraag wat ik nu als mijn grootste probleem zie. Dat vind ik een moeilijke vraag. ‘Is je grootste probleem je autisme of de reacties van mensen om je heen, of van de maatschappij?’, vragen ze dan. Als ik kijk hoe mijn omgeving en de samenleving in mijn beleving reageert op mijn autisme zou je denken dat ik voluit ‘de reacties van mensen om me heen’ zou zeggen. Toch twijfel ik. In deze blog leg ik uit waarom.
Tistje 