In dit artikel beschrijf ik een onverwachte en angstaanjagende ervaring die zich ’s nachts manifesteert, gekenmerkt door misselijkheid en hevige spierkrampen. Ondanks de fysieke en emotionele uitputting na deze episodes, begrijpen anderen niet de ernst van zijn toestand. Uiteindelijk wordt het als buikgriep verklaard, maar het blijft een onvoorspelbare en overweldigende ervaring.
‘Wanneer spreken we nog eens af?’ is een van die moeilijke vragen die ik af en toe krijg, onvoorspelbaar, als iemand die ik vroeger (wellicht) heb gekend/moet gekend hebben, mij aanspreekt. In deze blog ga ik dieper in wat ik dan doe, en een paar tips die bij mij (maar niet noodzakelijk bij u) werken.
Sinds lange tijd heb ik een airblade-fiep, maar tegelijk raak ik zintuigelijk hyperreactief als iemand op een onvoorspelbare en respectloze wijze het toestel benadert. Hoe dat zit, leg ik uit in deze zeer persoonlijke blog.
Een vertaald fragment van Makai Peter Kristof (University of Szeged, Hongarije) in The Paradox of Reading Autistic Fiction. In : Exchanges between Literature and Science from the 1800s to the 2000s: Converging Realms / Marcia Lemos & Miquel Ramahete Gomes (Cambridge Scholars Publishing, 2017) over de wederzijdse beeldvorming van mensen met en zonder autisme in verhalende boeken rond het thema autisme, welke mensen met autisme hierin vooral aan bod komen, en welke twee belangrijke boodschappen hierin centraal staan.
Tistje 