Minh Tran Huy in ‘Un enfant sans histoire’, geciteerd in ‘Les mots pour dire la tragédie qu’est l’autisme’ in La Libre Belgique van 2 november 2022 over de emoties en ervaringen die ze meemaakt bij de opvoeding van haar ingrijpend autistische zoon Paul en de confrontatie met de omgeving.
Silke is een vrouw met autisme. Een heel gewone, hoor, beklemtoont ze. In niets gelijk ik op figuren als Rain Man of Snow Cake, lacht ze. Je moet haar dus niet vragen in een oogopslag de inhoud van de suikerpot te berekenen of sneeuw te eten. Ze heeft evenmin superkrachten of piekvaardigheden. Silke is daarentegen een ‘gewone. 45-jarige alleenstaande deeltijds werkende vrouw met een peuter van drie. Niets ongewoon aan mijn leventje, vindt ze. Toch is het leven van Silke niet zo ‘gewoon’ als je zou denken. In deze blog maak ik een vrije vertaling van het mooie artikel over het leven van deze vrouw in het Duitse magazine Brigitte van deze maand.
Tistje 