Spring naar inhoud

Tag: Saga Noren

Als je niet meer kan dan je doet … The Bridge seizoen 3

Het derde seizoen van The Bridge, een Deens-Zweedse misdaadreeks met rechercheur Saga Noren, die autismetrekken zou hebben, ligt in de rekken. Een beschouwing rond het personage, de actrice die Noren speelt (Sofie Helin) en haar visie op mensen met autisme en hun communicatieve stijl. En waarom we niet te snel mensen (met autisme) mogen beoordelen.

‘Hoezo is ‘sterk’ en ‘gefocust op je werk’ autistisch?’

Behalve door de spannende plots en de mooie plaatjes van duister Kopenhagen zijn we gebiologeerd door de sterke Scandinavische vrouwenrollen. Ze zijn een beetje nors en workaholic in onze ogen en nu ja, een beetje slonzig of zelfs ‘autistisch’. Denk aan de schapenwollen truien dragende Sarah Lund (The Killing), die haar werk voor alles plaatst; aan de barse Saga Norén (The Bridge) die graag meteen ter zake komt (‘wil je seks?’) en aan de biseksuele hackster Lis Salander uit de Milleniumtrilogie van Stieg Larsson (Mannen die vrouwen haten). Maar als… Read more ‘Hoezo is ‘sterk’ en ‘gefocust op je werk’ autistisch?’

The Bridge

Naar aanleiding van de première van de Zweeds-Deense krimi The bridge (Zweeds: Bron, Deens: Broen), die afgelopen zaterdag op Canvas van start ging, vroeg de Vlaamse krant De Standaard een aantal mensen, waaronder mezelf, naar een reactie en een analyse. Dit stuk is daar een resultaat van.

The bridge is dé te volgen en uitermate spannende serie van dit najaar. Deze Zweeds-Deense-Duitse coproductie speelt zich af in Kopenhagen en Malmö, twee steden die verbonden zijn door de Oresund-brug.

De serie gaat tegen de klassieke beeldvorming in. Saga Norén is een extreem geëngageerde en goed georganiseerde succesvolle werknemer. Het wordt niet met zoveel woorden gezegd maar er is toch iets van aan dat zij autismetrekken zou hebben. Volgens Peter Vermeulen mist Norén wel rigiditeit. Zij is wel een tegenpool van haar Deens collega Martin Rhode. Als die haar zegt dat hij haar altijd mag bereiken, neemt zij dit erg letterlijk.

Het lijkt wel of iedere serie zijn eigen autist heeft. Het labelen van een fictioneel karakter blijft nochtans lastig. Norén blijft een ondoorgrondelijke vrouw. Voor een snelle wip even naar het café … is dat een avondje uit van een autiste? Het lijkt me niet erg realistisch.

Wel is dat ze verrast wordt door onlogische reacties. Ook liever langskomen dan via mail of telefoon afhandelen wat je te doen hebt vind ze raar. De ongemakkelijke t-shirt wissel valt haar niet op. Wel een pluimpje ontvangen als je doet wat je moet doen of verzwijgen voor een goede collega niet als een leugen zien. Het is ook niet duidelijk of ze een ontluikende empathie vertoont of ze eerder een meester in imitatie, camouflage en compensatie is. Martin daarentegen lijkt gedoemd om met zijn ballen bezig te blijven.