Bij de uitgang van een supermarkt staat er af en toe een groepje mensen dat fondsen verzamelen of leden werft voor een goed doel. Wij kwamen bij het winkelen het team van Unicef tegen. In deze blog beschrijf ik hoe we daarmee omgaan, wat opvalt en hoe andere mensen reageren.
Twee jaar. Die tijd zou een mens gemiddeld verdoen aan wachten. Je kan het zo gek niet bedenken of je kan of moet erop wachten. Al dan niet met tegenzin. Al is er ook veel dat liever op zich laat wachten. Kunnen wachten, op een plaats kunnen blijven tot iemand of iets komt, is een vaardigheid om te (over)leven. Al vroeg leren we dat iets niet nu maar binnen een bepaalde (en helaas soms onbepaalde) tijd kan gebeuren. Of dat iemand mogelijks niet komt of iets mogelijks niet gebeurt. Wachten… Read more Start to Wait™ →
Zoals steeds op woensdag, sta ik vandaag voor een van de rekken in de plaatselijke supermarkt. Niet zomaar een rek. Voor het rek recht tegenover de diepvries. Waar in het midden mijn merk Provençaalse saus hoort te staan. Tenminste, daar stond die tot voor kort. Voor de zoveelste keer al vandaag scan ik het rek systematisch maar tevergeefs. Mijn ogen speurend naar mijn merk. In opperste concentratie. Zowat alles komt voorbij. Provençal in een tube, in een doorzichtige verpakking. Als wit merk, als huismerk, in tien andere merken. Als koude… Read more Op zoek naar Provençaalse saus →
Tistje 