De neiging om “Maak je geen zorgen” of ‘wees niet ongerust’ te antwoorden als ik mijn zorgen met mij deel heeft vaak een negatieve impact op mij. Ik merk in gesprekken dat ook andere mensen die vaak een reactie vinden die ze lastig vinden als ze hun hart net uitgestort hebben. In deze blog ga ik dieper in waarom zo’n reactie mij eerder kwetst dan helpt en welke alternatieven volgens mij beter zijn.
Als het leven me overweldigt … zoek ik mijn toevlucht in lezen. Onder andere boeken, maar ook heel veel andere leesbaars, in een innerlijke wereld en een wereld die waarneembaar is.
Een doosje vol geluk, zouden daar bij mij chocolaatjes in zitten, zoals een reclameslogan aangeeft, of toch iets anders. In deze blog ga ik in op wat een doosje vol geluk voor mij betekent.
Nummer tweeënveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over mijn doucherituelen. Over, gesteld voor de keuze fanatiek te zijn met geld, seks, sport, religie of voeding, voor welke van deze ik dan zou kiezen. Over hoe ik zou reageren mocht ik gezegd worden dat een ontroerend gedicht dat ik las geschreven was door software. Over de meest bruikbare kritiek die ik heb ontvangen. Over wie ik het meest recente kaartje heb gestuurd. Over hoe ik een moeilijk mens zou omschrijven. Wanneer ik het laatst in een microfoon heb gepraat. Over wat ik zou aanvullen bij de zin ‘de meeste mensen zijn …’. In welke situaties ik doorgaans geneigd bent te liegen (of liegen te benaderen). En of ik wel eens een middagdutje doe.
Nummer veertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over wat me het best kan troosten, welke vijf voedingsmiddelen ik absoluut niet zou kunnen missen en welke uitdaging ik liever niet zou overwinnen. Over wat het beste advies is dat mij ooit is gegeven, of ik wel eens iets onverklaarbaars of bovennatuurlijks heb meegemaakt en of ik wel eens iets doe uit medelijden voor een ander. Over wie ik het meest bewonder, of ik een goede gewoonte heb die ik iedereen zou aanraden en wanneer ik al eens in een zwart gat ben gevallen. Tot slot ook de vraag hoe ik mezelf zou voorstellen in een sollicitatiebrief.
Op dit moment, met wat ik nu weet, voel, hoor en ervaar, is deze blog enorm nietig geworden, speels, haast onverteerbaar licht. Het leven lijkt volgens de schrijver nauwelijks meer dan een lachertje. Zo licht zal het waarschijnlijk nooit meer worden. Op dit moment denk ik niet meer aan nu of later. Alleen aan niets. Nu ben ik bijna letterlijk van de wereld af. In bed. Het raam staat open. Ik luister naar de zee die buiten aan en af glijdt, in een poging grip te krijgen op het zand.… Read more Vogelkop →
Leesverslag van (On) draaglijk lijden: de pijn van het anderszijn (26 mensen getuigen) in een redactie van psychiater Lieve Thienpondt (uitgegeven bij Academia Press (ISBN 978 382 1838 8)
Tistje 