Spring naar inhoud

Tag: volwassenheid

Een kwestie van vertrouwen … – autisme en vertrouwen

Soms is het, denk ik, vooral een kwestie van vertrouwen. Een teveel, of een tekort. Logisch, schrijft Barry Prizant in zijn boek ‘Gewoon uniek’, want autisme kan je het best verstaan als een ‘disability’ als het op vertrouwen aankomt. Wat vertrouwen en wantrouwen (in mijn lichaam & geest, in de wereld, in anderen) voor mij betekent en hoe ik iemand vertrouw, daar probeer ik in deze blog iets over te schrijven, vanuit mijn eigen ervaring uiteraard.

‘Problemen komen voort door onvolwassen reacties op het leven’

De meeste ‘problemen’ waarvoor mensen in therapie komen, zijn niet een gevolg van een aandoening of een ziekteproces maar van onvolwassen reacties op levensomstandigheden. Wij leven in een infantiliserende samenleving waar wel vakkennis wordt onderwezen (aangepast aan de arbeidsmarkt om een ‘job’ te kunnen krijgen) maar waar volwassen levenswijsheid, levenskunst en de vaardigheid om geluk te creëren niet op het programma staan. Zelfs als therapie terugbetaald zou zijn of zelfs gratis zou zijn, wat vermag een uurtje therapie per week als men daarna terugkeert in een samenleving waar geld verdienen,… Read more ‘Problemen komen voort door onvolwassen reacties op het leven’

‘Hoe fladder je als je geen aanleg hebt om te fladderen?’

Sommige autisten brengen hun dagen stil door, in zichzelf gekeerd, afkerig voor elke vorm van contact. Anderen ravotten de dag door, terwijl de wereld aan hen voorbij vliegt. Sommige autisten leren het maar niet om dankbaar en beleefd te zijn, anderen zijn zo rad van tong dat je de indruk krijgt dat ze de zinnen die ze spreken ook echt verstaan. Sommige autisten lachen en kletsen zonder op te houden, anderen zijn van weinig woorden en zeer nuchter. Sommigen autisten zijn wanhopig en vervuld van melancholische gedachten, voor anderen is… Read more ‘Hoe fladder je als je geen aanleg hebt om te fladderen?’