Spring naar inhoud

Maand: juli 2014

De vrouw die vecht met het onverwachte – over Temple Grandin

Een korte schets van het leven van Temple Grandin, Amerikaanse zoöloog en bekend hoogfunctionerend persoon met autisme. Ze is hoogleraar aan de Colorado State University en professioneel ontwerper van ‘humane’ slachterijen. In 2010 verscheen er een biografische film over haar leven. Grandin is onder andere bekend om haar ‘squeeze machine’. Met de jaren heeft ze behalve met autisme ook leren leven met een paniekstoornis.

‘Als één landschap autistisch is, dan het Noorse wel’

Noorwegen is ruiger. Als je terug komt weet je eigenlijk nog steeds niet wat je hebt gezien. De landschappen blijven onverschillig voor je uitroepen, laten zich niet op een foto dwingen of terughalen in je geheugen. Als één landschap autistisch is, dan het Noorse wel. Je mag er niet bij. Je kunt het niet aanraken. Je bent erdoor opgeslokt en uitgespuwd, maar je bent er niet geweest.

Désanne van Brederode in Mensen hebben een hobby (Querido Uitgeverij, 2013)

‘Werken als PAS(S): hoge BMI, minder sociale steun en oplopen tegen grenzen sociale zekerheid’

Arbeidsparticipate van mensen met autisme hangt samen met hogere BMI en minder sociale steun van vrienden.

Energie en vermoeidheid kwam als eerste thema naar voren in gesprekken met mensen met autisme bij arbeidsparticipatie.

Een tweede thema vormt de interacties met de anderen, en het begrip en onbegrip dat men daarin tegenkwam.

Met betrekking tot sociale zekerheid ervoeren de mensen met autisme dat zij tegelijk tegen de grenzen van de sociale zekerheid opliepen, en door de mazen hiervan vielen.

Uit : ‘Krachtig en kwetsbaar: onderzoek naar de ervaringen met arbeidsmarktparticipatie en sociale participatie van mensen met chronische ziekten en beperkingen’ rapport van de Universiteit Maastricht (mei 2014)

Stigma rond autisme in de Vlaamse Dagbladen

De beeldvorming in de media van mensen met autisme lijkt op het eerste gezicht niet altijd even positief. Toch blijkt het allemaal goed mee te vallen. Toch volgens Erik Thys e.a. in het Tijdschrift voor Psychiatrie. Zij voerden een onderzoek naar stigma in de Vlaamse dagbladen. Ze vergelijken berichtgeving over autisme en schizofrenie.

Er wordt beduidend meer gestigmatiseerd bij schizofrenie dan bij autisme. Toch neemt de negatieve berichtgeving voor beiden toe.
De autist legt wel duimen als het gaat om spectaculaire misdaden plegen.

Het beeld dat de auteurs hebben over autisme roept soms wel wat vragen op. Ze zien autisme als een ernstige, chronische en mogelijks invaliderende aandoening.

Is het AS+ of is het PANDAS?

In een lezing die Gunilla Gerland, auteur van ‘Een echt mens’, van 2013 uitspreekt ze, als moeder (met autisme), over haar zoon die op z’n achtste op vakantie plots ernstig ziek wordt. Het blijkt de mysterieuze aandoening PANDAS te zijn. Een neuropsychiatrische aandoening als gevolg van strepotokokken a-infectie op zeer jonge leeftijd. Ze vraagt zich af of bepaalde diagnoses autisme e.d. geen diagnoses PANDAS zijn? Aan het einde van het vertaalde artikel staat ook een link naar forum en informatieve website in het Nederlands.

Op den duur begin je zelf zo te denken

Het woord autisme zullen we vanaf nu schrappen uit ons woordenboek. Ik wil niet dat anderen een stempel op mijn zoontje zetten, want op den duur begin je zelf zo te denken. De ‘verdenking’ van autisme wordt van de ene ‘hulpverlener’ naar de andere doorverteld en voor je het weet zit je dan met je kind bij iemand van de geestelijke gezondheidszorg die gespecialiseerd is in autisme. Wanneer je ernaar op zoek gaat, vind je bij iedereen wel kenmerken van autisme. En zeker bij onze hoogbegaafde zoon. – Uit: Gek van Kinderen : online adviezen voor ouders / Juliaan Van Acker (Maklu, 2014)

"Ik voel me niet zenuwachtig als ik moet spreken voor honderden mensen. Maar een babbel aan een buffet, inchecken bij een hotel, dit gebouw voor het eerst binnenkomen, dat is pas angstig. Mijn lezing is gestructureerd en voorspelbaar en dat kan je niet zeggen van een praatje tijdens een receptie. Op een podium gaat het volgens mijn voorwaarden. Ik praat waarover ik wil. En ik weet waar de deur is. Ik vertrek wanneer ik wil." - Ros Blackburn

Ik vertrek wanneer ik wil – Ros Blackburn

“Ik voel me niet zenuwachtig als ik moet spreken voor honderden mensen. Maar een babbel aan een buffet, inchecken bij een hotel, dit gebouw voor het eerst binnenkomen, dat is pas angstig. Mijn lezing is gestructureerd en voorspelbaar en dat kan je niet zeggen van een praatje tijdens een receptie. Op een podium gaat het volgens mijn voorwaarden. Ik praat waarover ik wil. En ik weet waar de deur is. Ik vertrek wanneer ik wil.” – Ros Blackburn