Een kwestie van informatie
Lot Blom in Beelden in je hoofd: handleiding voor beelddenkers(Uitgeverij Ankhermes, 2012) over beelddenken en wat er kan gebeuren als je over onvoldoende informatie beschikt.
Mindfulness en autisme
Mindfulness wordt doorgaans beschreven als een techniek, instrument of levenshouding. Voor mij als persoon met autisme is het een niet-oordelend bewustzijn van het moment, hier en nu zijn zondermeer, waarbij we opgaan in de observatie terwijl we ons focussen op onze ademhaling. Deze onduidelijkheid over de betekenis van wat iets inhoudt, kan verwarrend zijn voor mensen met autisme die moeite kunnen hebben met de acceptatie dat er op zich geen goed of fout antwoord of een duidelijke definitie bestaat van wat er omgaat in ons bestaan. Als persoon met autisme… Read more Mindfulness en autisme →
In hoopvolle verwachting … kerst en nieuw
Naast het dressoir, de staande lamp en de deurpost, hangen ze lichtjes te wapperen aan een lint: de traditionele kerst – en nieuwjaarskaartjes met wensen. Elk jaar zijn het er meer. Zoveel dat er nu al twee linten hangen. In deze blog een blik op hoe wij de kerst beleven.
De ‘autismen’ van Donna Williams
Donna Williams’ autobiografische getuigenissen in progress over wat zij zelf haar ‘autisme’ wil blijven noemen, hebben in niet geringe mate bijgedragen tot een soort cultstatus van het autisme als een vorm van aanpassing aan de hedendaagse samenleving, als een alternatieve vorm van ‘normaliteit’. Na achtereenvolgens drie onleefbare vormen van autisme doorworsteld te hebben, lijkt Williams momenteel te kunnen leven met een vierde vorm. Haar ‘vierde autisme’ bestaat uit een dubbele verknoping. Ze verknoopt niet alleen alle mogelijke diagnoses voor zichzelf maar en vooral vier statuten als ‘eerste autist die over… Read more De ‘autismen’ van Donna Williams →
‘Het is maar een nieuwe hypothese’
Anna is, zoals zoveel autistenmoeders, een ervaringsdeskundigen van de werkvloer, en is er als zodanig van overtuigd mijlenver voor te liggen op de theorieën die elke onderzoekers op zijn eigen vierkante metertje ontwikkelt. Ze moet wel, want ondanks de ‘Eureka’s’ die in slagorde haar kast vullen, vol hypotheses, vol mogelijke behandelwijzen, de een nog boeiender dan de ander, heeft nog geen enkele theorie een afdoende oorzaak onthuld, iets wat zou kunnen leiden tot de genezing van autisme. Is het van pure wanhoop dat er zelfs hier en daar iemand de… Read more ‘Het is maar een nieuwe hypothese’ →
‘Zolang we onszelf maar graag zien’
‘Zou je graag ‘normaal’ zijn?’ ‘Wat zou je doen als je op een of andere manier normaal zou kunnen worden’. Wel, ik gok erop dat mensen in onze nabije omgeving – onze ouders en begeleiders – op dat moment, uitzinnig van vreugde, zouden uitroepen: ‘God allemachtig, we veranderen hen direct naar normale mensen’. Heel lang heb ook ik verlangd normaal te zijn. Leven met een handicap en ondersteuning maakt me immers zo enorm moedeloos. Vroeger dacht ik dat het beter zou zijn mocht ik het mijn leven zou kunnen beleven… Read more ‘Zolang we onszelf maar graag zien’ →
‘Jij bent vast een autist!’
Ik heb ooit een gesprek aan een dinertafel gehad dat als volgt ging: (man die ik net had ontmoet): ‘Zo, dus jij bent schrijver? Dan ben je vast een autist.’ (Ik): ‘Eh …’ (Man die ik net had ontmoet, nu met een grote grijns): ‘Jaaa, zie je wel, echt zo’n autistje. Jij weet vast precies wat voor schoenen mijn buurman aan heeft. Dat heb jij meteen gezien.‘ (Ik): ‘Nou …’ (Man die ik net had ontmoet en die ik nu al behoorlijk graag wilde wurgen): ‘Kom op, zeg dan wat voor soort schoenen het zijn!… Read more ‘Jij bent vast een autist!’ →
‘Vergeleken met Raymond Babbitt was ik een kleuter’
Wellicht omdat het bestaan van een fotografisch geheugen niet erg wetenschappelijk onderbouwd is, ben ik geneigd mijn gave met het begrip ‘hypermnesie’ te beschrijven. Het is iets waar ik tot op heden slechts terloops melding van heb gemaakt, gewoon omdat het een bescheiden rol in mijn leven speelt. Het is een kunstje, zoals een ander leuk kan jongleren of schilderen. Ik ben geen wonderkind, maar ik kon makkelijk leren. Het was gewoon heel handig. Bij het mondeling examen Nederlands, toen ik vooral magisch-realistische romans op mijn boekenlijst had gezet, kreeg… Read more ‘Vergeleken met Raymond Babbitt was ik een kleuter’ →
Tistje 