Jammer genoeg waren de meeste van mijn medeleerlingen in het secundair onderwijs chaotisch en onberekenbaar en pestten mij vaak, lachten mij uit of sloegen mij. Ze vonden altijd wel iets om mijn ergernis op te wekken of mij boos te maken, vermoedelijk omdat ik anders was dan alle anderen en mijn eigenaardigheden had. Aan de universiteit was het schoolse aspect van de studie relatief eenvoudig aan te pakken. Het hele gebeuren errond echter was veel moeilijker, want ik doorzag veel van de sociale en universitaire regels niet. Ik gebruikte vaak… Read more ‘Onverstaanbare omwegen om tot resultaten te komen’ →
Beter leren omgaan met jezelf, sterker worden, als persoon met autisme. Gewoon mogen zijn wie je bent, ook al heb je autisme. Dat lijkt maar weinig voor te komen in boeken voor, rond en over (mensen met) autisme en is een gemis. Dat zegt Henny Struik, autismecoach en auteur van ‘Niet ongevoelig: vrouwen met autisme’. Tevens in het boekenrek van deze blog. Ik kan haar geen ongelijk geven. Te vaak draaien boeken alleen rond theorieën over oorzaken, verklaringen over het functioneren en (ervaringsuitwisseling rond) allerlei trucjes die vooral gericht op… Read more Vijf vragen aan … Henny Struik (auteur en autismecoach) →
Volgens mij is het zeker niet zo dat iedereen uit is op vrienden of vriendschap. Of toch niet bewust in de zin dat ze er systematisch naar op zoek gaan.… Read more ‘Wat is een ‘foute’ vriend(in)?’ →
Leesverslag van Het Rosie Project, een roman van Graeme Simsion (Uitgeverij Sijthoff, 2013), met de autistische professor Don Tillman, die op zijn eigen eigenaardige manier op zoek is naar een vrouw en Rosie ontmoet, die op zoek is naar haar biologische vader.
Succesverhalen zijn ‘in’, maar worden vaak slordig opgemaakt en/of gebracht. Het is een verhaal waarin je terugblikt op een of meerdere ervaringen of evoluties of situaties waar je tevreden over of fier op bent. Enkele kritieken zijn de nadruk op prestatie, vergeten van bestaanskwaliteit en de rol van de omgeving. Wat is succesvol leven dan voor mij? Dat draait voornamelijk rond evenwichten vinden. Tussen mezelf zijn en in de samenleving leven vooral. Afsluitend: elk mens heeft successen, en elk verhaal is de moeite waard. Zolang je niet naar anderen de vinger wijst vanuit je eigen succesverhaal.
“Heeft Sheldon autisme of niet? Mogen wij uw deskundig hierover?” Een lezer, die liever anoniem blijft, mailde me onlangs deze ‘prangende’ vraag. Een vraag die blijkbaar op talloze fora, (sociale) media en nieuwsgroepen leeft. Waar over de hele wereld druk over geblogd, gefascebookt en getwitterd wordt. Talloze ‘draden’, meerdere terabytes zijn al besteed aan het gevecht tussen aanhangers van diverse theorieën rond de vraag: Heeft Sheldon Cooper, hoofdpersonage van de sitcom ‘The Big Bang Theory’, een vorm van autisme, meer specifiek de aspergervorm? Of is er eerder sprake van een… Read more ‘Heeft Sheldon autisme of niet?’ →
‘Gaat autisme ooit weg?’ is een vraag die me af en toe toegezonden wordt. Meestal gekaderd in een kort of langer verhaal waarin vooral hoop verlichting zou kunnen brengen. Hoop op een leven zonder autisme. Is het dan zo moeilijk mij op het juiste spoor te zetten naar de uitweg? ‘Ik krijg te horen dat ik niet weet wat ik wil, maar dat weet ik heel goed. Ik wil geen hulp. Geen dure ondersteuning of jarenlange wachtlijsten. Geen uitkering. Geen handicap. Geen therapeuten of mensen die mij aanpassen aan de… Read more ‘Gaat autisme ooit weg?’ →
In mijn jeugd moest ik cursussen volgen om te leren met normale mensen om te gaan. Hoe ik de geluiden die jullie doen moet interpreteren. Lachen bijvoorbeeld. Medisch en klinisch gezien heb ik geen gevoel voor humor. Mensen zeggen vaak dat ik als een robot klink. Zelf kan ik dat niet beoordelen. Een dan heb ik nog een blindheidssyndroom als het gaat om het herkennen van gezichten. Met andere woorden: als mensen lachende geluiden maken, moet ik mezelf influisteren dat ik niet bang hoef te worden. Ik heb meer dan… Read more ‘Je kunt neurotypische mensen altijd naar hun werk vragen’ →
Tistje 