Spring naar inhoud

Ontdooid van de wegkijkblik

Wat je in de krant leest, kan soms voor verwarring zorgen. Zeker als het wat confronterend raak is beschreven of als iemand je een opsteker geeft die niet meteen overkomt. Dat gebeurt in een interview van schrijver Mustafa Kör, bezieler van het project ‘Ontdooid’, in De Morgen afgelopen weekend. In de laatste alinea wordt daarin een dichteres met autisme vermeld. Terwijl zij het misschien anders ziet, wordt haar een pluim gegeven.

Examens en faciliteiten …

Waar vind je informatie over wat er bij een examen komt kijken, en wat je er als persoon met autisme over moet weten? Op de website Kabass bijvoorbeeld. In sommige opleidingen kan je ook faciliteiten aanvragen als persoon met een formele diagnose autisme. Zelf heb ik gedaan. Voor mondelinge examens bijvoorbeeld. Om studenten te vermijden die op het laatste moment doen alsof ze studeren bijvoorbeeld.

Net zoals iedereen

Het gebeurt wel eens dat mensen een aantal van hun eigen karaktertrekken in beschrijvingen over autisme herkennen. Mensen zijn te sterk geneigd daarin patronen te herkennen en tot een aantal merkwaardige afleidingen te komen. Dat zij (een beetje) autisme hebben. Dat iedereen (een beetje) autisme heeft. Ik probeer dat positief te bekijken: het betekent immers vaak ook dat iedereen een beetje gewoon is. En ik dus ook.

Tussen trots en ergernis: als je broer of zus autisme heeft …

Boeken over broers en zussen van mensen met autisme zijn er niet veel. Of toch niet recent, of die me aanspreken. Met ‘Tussen trots en ergernis’ van Eva Van der Linden heb ik het gevoel de wereld van andere ‘neurotypische’ broers en zussen beter te leren kennen. Een vreemde wereld, voor mij. Ik ben blij dit boekje te hebben ontdekt. Het leest vlot, en is bovendien ook aangenaam gemaakt. In dit leesverslagje licht ik toe waarom.