“Zie wie ik ben: autisme in woord en beeld” uit 2012 blijft een essentieel en tijdloos werk dat autisme volgens mij op een respectvolle manier belicht. Ik lees het opnieuw en bespreek hoe ik dat nu ervaar, wat er veranderd is, of hoe ik onze bijdrage (die van Roos, mijn liefste en mezelf) eventueel zou herformuleren.
Wetenschappers van Stanford stellen dat autisme geen genetisch toeval is, maar een bijeffect van de snelle evolutie van L2/3 IT-neuronen in de mens. Hoewel het onderzoek inzicht biedt in de oorsprong van autisme, roept het ook ethische vragen op, vooral over de impact van genetische modificatie op menselijke diversiteit en unieke bijdragen van autistische mensen.
Sander deelt zijn herstelverhaal na een diagnose van autisme, waardoor hij eindelijk begrijpt waarom hij zich anders voelde. Na jaren van frustraties en miscommunicaties leert hij zijn directe communicatiestijl te accepteren als een kracht. Door zijn ervaringen te delen, biedt hij hoop en herkenning aan anderen en benadrukt hij de waarde van zelfacceptatie.
De PAS(S)-groepen bieden autistische vrouwen een veilig toevluchtsoord, maar de ervaring is complex. Onderzoek van masterstudente Gender en Diversiteit Phara De Monie uit 2024 toont aan dat misdiagnoses en het maskeren van gedrag leiden tot interne uitsluiting en identiteitscrisis. Een vraag naar aparte vrouwengroepen groeit, gezien de noodzaak voor erkenning en begrip, terwijl acties voor verbetering van ondersteuning essentieel zijn.
Peter Vermeulen betoogt dat het concept ‘neurotypisch’ een illusie is; elk brein is uniek en neurodiversiteit is de norm. De term is ooit satirisch bedoeld, maar wordt nu te serieus genomen, wat leidt tot een onterechte tweedeling. Echte diversiteit moet in de spotlight staan.
Warre ontdekte op 38-jarige leeftijd zijn autisme, wat hem een nieuw perspectief op zichzelf gaf. Hij beschrijft hoe hij liefde en relaties ervaart, vooral met zijn partner Lise, die ook autistisch is. Hun relatie is gebaseerd op eerlijkheid en voorspelbaarheid, waarbij ze elkaar volledig accepteren en steun bieden in een complexe wereld.
Autisme vertoont een breed spectrum aan unieke eigenschappen en uitdagingen, met diverse uitdrukkingen. In deze blog deel ik tien mini-portretten van autistische individuen, zoals Olivier, Ingalinde en andere, voorbeelden die ik vaak aanbreng in gastlessen om de diversiteit en humor van autisme te belichten. Het benadrukt dat elk verhaal anders is en waarde biedt aan de autistische ervaring.
In dit artikel ga ik dieper in op de diversiteit aan verhalen van autistische volwassenen, zowel de herkenbare als de minder vaak gehoorde. Ik benadruk de noodzaak om alle ervaringen te omarmen, inclusief de moeilijke en complexe, om een genuanceerd beeld van autisme te vormen. Alleen dan kunnen we werkelijk luisteren naar elkaar en onszelf.
Tistje 