Heb je rituelen voor het opstaan en gaan slapen? Inderdaad, zoals iedereen, vermoed ik. mijn gewoontes zijn alles behalve onveranderlijk. Continu ben ik op zoek naar gewoontes die mijn leven aangenamer maken. Ik heb vaak de indruk dat ik zelfs meer verander aan gewoontes dan veel andere mensen. Andermans gedrag zie ik vaak als bizar maar daarom niet onlogisch. Maar iets onaangekondigd veranderen, zomaar uit het niets, irriteert mij dus mateloos.
Personen met een handicap willen in een gewone baan aan de slag. Ook het VN-Verdrag voor de Rechten van Personen met een Handicap bevestigt dit, als onderdeel van ‘gewoon’ deel te nemen aan de samenleving. Ze hebben ook recht op een loopbaan in een arbeidsorganisatie die meer op maat van werknemers is gemaakt. Daarbij is enerzijds eigen regie en ervaringsdeskundigheid belangrijk, anderzijds echter ook de vrijwaring van de economische positie van personen met een handicap. Dat laatste gebeurt best door een hervorming van de uitkeringen en een integraal en kostendekkend… Read more Naar werk dat de maatschappelijke en individuele kwaliteit van bestaan verbetert … →
Het modieuze autisme is een van de drie hypes die momenteel de geestelijke gezondheidszorg domineren. Of minstens, dat beweert Allen Frances, een Amerikaanse psychiater, in zijn boek ‘Terug naar normaal’. Hoe kunnen we terug naar een normalere samenleving? In een betoog van 316 pagina’s, dat soms wat te theatraal leest, gaat Frances op zoek naar wat ‘normaal’ is, hoe de ‘diagnostische inflatie’ er is kunnen komen, naar de (diagnostische) hypes van vroeger, nu en de toekomst, en hoe we terug naar een ‘normalere samenleving’ kunnen evolueren. Dr. Frances is behalve… Read more Het modieuze autisme, of terug naar normaal … →
Hoe is het om te vrijen met iemand met autisme? Hoe doet een koppel met autisme dat wanneer ze tot kinderen willen komen? In dit stuk ga ik hierop in en wat de grenzen zijn van dit soort vragen op vlak van privacy, discretie en respectvol praten. Dit stuk is opgenomen in ‘Gedurfde vragen’ (Garant/Cyclus, 2020)
De eerste kleuterklas is een schok, ons kind beleeft dat jaar als een vis op het droge. Problemen op school. Wachtlijsten. En nog eens wachtlijsten. Diagnose. Moeilijke beslissingen, meedogenloze administratie, onervaren professionelen. Maar ook empatische en competente professionelen. Het medisch model van handicap met zijn meetbaar defect is heel sterk aanwezig in de Vlaamse School. Meten is weten en meten betekent testen en wel vanaf het kleuteronderwijs. (…) In de jaren 70 was ons schoolrapport een klein gedrukt boekje met naast punten voor werken en lessen ook punten voor gedrag,… Read more Een vierkante pen in een ronde school →
Sommige autisten brengen hun dagen stil door, in zichzelf gekeerd, afkerig voor elke vorm van contact. Anderen ravotten de dag door, terwijl de wereld aan hen voorbij vliegt. Sommige autisten leren het maar niet om dankbaar en beleefd te zijn, anderen zijn zo rad van tong dat je de indruk krijgt dat ze de zinnen die ze spreken ook echt verstaan. Sommige autisten lachen en kletsen zonder op te houden, anderen zijn van weinig woorden en zeer nuchter. Sommigen autisten zijn wanhopig en vervuld van melancholische gedachten, voor anderen is… Read more ‘Hoe fladder je als je geen aanleg hebt om te fladderen?’ →
Wanneer het licht me stoorde, was ik allergisch aan de zon. Wanneer de geuren me overweldigden, had ik een gevoelige maag. Wanneer ik slechts welbepaald voedsel at, was ik kieskeurig. Wanneer ik niet kon afwijken van mijn ‘rigide’ routine, was ik koppig. Wanneer ik dacht dat ik slimmer was dan mijn leraren, was ik vervelend. Wanneer ik niet kon verdragen dat bepaalde stoffen mijn lichaam raakten, werd ik een prinsesje of een popster genoemd. Wanneer ik gilde en schreeuwde, was ik een verwend joch dat een pak slaag verdiende. Wanneer… Read more ‘Wanneer ik naakt rondliep, zag niemand het’ →
Tistje 