Deze ochtend, vlak voor een wandeling aan zee, gebeurde een onopzettelijk (on)gelukje. Met melk, een kat, een onhandige blogger, een dweil (het materiaal, niet man/vrouw), enkele natuurwetten, en een plas als belangrijkste actoren. Met een resultaat dat voor eventjes een kunstwerk kon genoemd worden. Ik probeer het in deze blog te beschrijven, met beschouwing erbij.
In de reeks ‘Vijf vragen aan …’ dit keer vijf vragen aan een minder bekende persoon: tumblr-blogger Hak van ‘vraaghethak’ (leraar, blogger, vader van een dochter met autisme). Over zijn betrokkenheid bij autisme, mensen met autisme in het onderwijs, welke relatie kunst en autisme met elkaar hebben, en wat de toekomst biedt.
Hoe open mag je zijn als je een blog schrijft? Hoeveel van jezelf blootgeven? Kan het ‘te open’ zijn? Authentistisch, zeg maar. Op weg naar antwoorden stoot ik op De Blogacademie.nl. Als een blogger over zichzelf schrijft, heeft dat best een nut en een altruïstisch doel hebben, staat er te lezen. Zo’n doel is bijvoorbeeld “mensen zonder autisme helpen in het inleven en verstaan van mensen met een autisme”. Penelope Trunk De meest recente blog titelt ‘over openheid en schaamte op je blog’. De Amerikaanse zakenvrouw, zelfverklaarde autiste, schrijfster en… Read more Over openheid en schaamte →
Tistje 