Spring naar inhoud

Tag: documentaire

Als haaien even misbegrepen intelligent … Epiphany (2016) en autisme

Een beeld zou meer zeggen dan duizend woorden. Of dat zo is, betwijfel ik. Wat ik met meer zekerheid weet, is dat duizend en enige woorden mijn ervaring tijdens het bekijken van Epiphany (2016) onrecht zouden aandoen. Epiphany is een documentaire over liefde, autisme, natuur, passie, angst, vastberadenheid, doorzettingskracht en gewaagde keuzes maken in het leven. In deze blog geef ik mijn kijkervaringen weer, en waarom de documentaire de moeite waard is om te bekijken.

Autism in Love … autisme en liefde

Zes jaar geleden schreef ik in De roos en de liefde over Lindsey (27) en Dave (29), een koppel waarvan beide partners autisme hebben. Over hun opgroeien, schooltijd, elkaar leren kennen, samen leven en samen wonen. Zes jaar later komen ze als koppel voor in de PBS-documentaire, ‘Autism in Love’, waarin een aantal volwassenen met autisme die een liefdes – of partnerrelatie zoeken of hebben, worden gevolgd. In deze blog bespreek ik deze documentaire, die op het einde via youtube is te zien.

Ik heb een ander leven dan ik voor mezelf gedacht had. Ik begrijp hoe het had kunnen zijn. Ik wilde slimmer zijn dan het leven en alles uitdenken. Ik heb volmaaktheid geëist. Even had ik het bijna. Alsof het leven mij voor de gek gehouden heeft. Waarom ben ik in mijn hoofd gaan wonen? - J. Matthijs van der Meer

‘Waarom ben ik in mijn hoofd gaan wonen?’

“Ik heb een ander leven dan ik voor mezelf gedacht had. Ik begrijp hoe het had kunnen zijn. Ik wilde slimmer zijn dan het leven en alles uitdenken. Ik heb volmaaktheid geëist. Even had ik het bijna. Alsof het leven mij voor de gek gehouden heeft. Waarom ben ik in mijn hoofd gaan wonen?” – Matthijs van der Meer in ‘De Regels van Matthijs’ (een documentaire van Marc Schmidt)

Moederdag 2013 – Niets gaat boven het echte

Voor mij ben je net een echte moeder. Het duurt een tijdje voor ik het snap. Maar het staat er echt. Op het kitscherige kaartje op het stofferig dressoir van het appartement. Waar ik af en toe langskom. Marie-Jeanne Daar, op de zeedijk, met zicht op het strand, dertien hoog, woont Marie-Jeanne, een alleenstaande bejaarde vrouw. Haar hele leven verkoopster geweest in de Innovation, nu Galeria Inno, afdeling dameskleding. ‘Dat waren nog eens tijden’, mijmert ze soms terug en dist allerlei verhalen over bekende en minder bekende, lastige en geliefde… Read more Moederdag 2013 – Niets gaat boven het echte

De regels van Matthijs : een kijkervaring

In de documentaire ‘De regels van Matthijs’ volgt regisseur Marc Schmidt zijn goede vriend Matthijs van dichtbij in zijn leven met autisme. Dit artikel is een kijkverslag met een persoonlijke interpretatie van wat ik zie.

In de documentaire brengt Schmidt sereen in beeld hoe zijn jeugdvriend Matthijs probeert orde in de chaos om hem heen te scheppen. Het contrast tussen de regels die Matthijs zelf maakt en die van de samenleving, de vertrouwensrelatie met Marc, de houding van hulpverleners en de woningmaatschappij, de zelfmoordpogingen, … allen komen aan bod in de documentaire en dit verslag. Alle partijen, ook de psychiater van Matthijs, gaven hun toestemming.

De documentaire speelt zich vooral af in het huis van Matthijs dat hij wil verbouwen (hoewel hij dat niet mag), en rond de plannen voor wat het moet worden zitten in zijn hoofd. Zijn verbouwing brengt hem meer en meer in conflict met de woningbouwvereniging die, naar Matthijs’ idee, zich niet aan de gemaakte afspraken houdt. Dit leidt tot heftige aanvaringen met vertegenwoordigers van de woningbouwvereniging maar ook met mensen die hem proberen te helpen.

Terwijl dit alles zich afspeelt geeft de documentaire ook inzicht in de unieke denkwijze van Matthijs die aan het Syndroom van Asperger lijdt. Zijn manier om dagen aan te geven is middels het 36-tallig stelsel, analoog aan de binaire/2-tallige, octale/8-tallige en hexadecimale/16-tallige stelsels.

Tegen het einde blijkt dat Matthijs niet verder kan met zijn leven en niemand hem echt kan helpen. Uiteindelijk wordt hij uit huis gezet en opgenomen in een woonvorm. Dat blijkt zijn laatste verblijfplaats..

Elle s’appelle Sabine

Een persoonlijk portret van Sabine Bonnaire.. Sinds vijf jaar is ze een van de bewoners van een klein gezinsvervangend tehuis op het Zuid-Franse platteland. Haar geschiedenis wordt verteld door de Franse actrice Sandrine Bonnaire, die met deze documentaire debuteert als regisseuse. Ik heb de documentaire dankzij de ouder – en familievereniging, Vlaamse Vereniging Autisme, kunnen bekijken in een bioscoopzaal. In dit stuk geef ik mijn kijkverslag.