Ik beantwoord in deze blog de vraag “hoe kan ik een autistische persoon helpen diens autisme te accepteren?” die ik vaak krijg, zowel van buitenstaanders als van betrokkenen. Suggesties die ik dan geef zijn het respecteren van grenzen, het bieden van ruimte voor verwerking, en het vermijden van stereotypen. Ook vind ik het belangrijk om een duidelijke, ondersteunende omgeving te zijn die begrip en verbinding bevordert voor een betere levenskwaliteit.
In dit artikel ga ik in op de kritiek op de idee dat autistische mensen een sterker rechtvaardigheidsgevoel zouden hebben. Ik haal aan dat dit een complex fenomeen vereenvoudigt tot een exclusief kenmerk. Het rechtvaardigheidsgevoel is volgens mij eerder een gevolg van logica, trauma en biologische reacties dan van morele superioriteit.
Lies, een 44-jarige autistische vrouw, beschrijft haar unieke manier van informatieverwerking, waarin ze eerst details opmerkt voordat ze het geheel ziet. Haar intelligente brein geraakt snel uitgeput door sociale interacties en interne signalen die niet goed functioneren. Praktische steun biedt haar de nodige rust, terwijl structuur en logica haar helpen gelukkig te zijn.
Een vraag die regelmatig terugkomt in mijn mailbox, is die naar uitleg over bepaalde termen, vooral concrete voorbeelden van de betekenis van die termen, en de beleving ervan door autistische mensen. Deze vraag probeer ik in deze blog vanuit eigen ervaring en denken te beantwoorden.
Fragment uit ‘Secrets to succes for the professionals in the autism field’ van Gunilla Gerland over een volwassen man met autisme die zich herinnerde hoe hij vroeger probeerde mee te voetballen maar merkte dat anderen de regels niet respecteerden
Marjolein, een Nederlandse therapeut en moeder mailt met volgende vraag: ‘Tijdens een gesprek met een cliënte met autisme onlangs vroeg ik wat zij zoal de hele dag deed. Ze antwoordde me tot mijn verbazing ‘denken’. Dat vond ik nou zo merkwaardig, want dat doen wij namelijk toch ook. Maar ze kon me niet vertellen waaraan ze zoal dacht. Kan jij me wijzer maken waar autisten zoal aan denken en zou dat iets met je geluk te maken kunnen hebben?’. Zoals steeds probeer ik vanuit eigen ervaringen genuanceerd te antwoorden.
Over de aflevering van Winteruur, een programma van/met Wim Helsen, met Jean Paul van Bendegem, hoogleraar logica en wetenschapsfilosofie, uitgezonden op 13 december 2017, rond Prediker 1:8-9.
Els van Peborgh ( Filosoof, lid van het centrum voor Europese Filosofie aan de UAntwerpen en aspirant van het FWO, tevens moeder met een zoon met autisme) in ‘Het bedrieglijke normaal van autisme’ (De Standaard, 28 maart 2017) over hoe het label autisme kan bevrijden.
Tistje 