Spring naar inhoud

Tag: normaal

(Niet) normaal … een persoonlijk verhaal

Het magazine Vrij Nederland vroeg haar lezers onlangs te beschrijven wat zij verstonden onder ‘normaal’. Een selectie daarvan verscheen in het meest recente nummer. In dit stukje probeer ik hierop verder te borduren, en te verwoorden wat ik ervaar als normaal, en waarom ik zelf normaal doen en zijn slechts kan benaderen.

‘Ik wil graag normaal zijn, is dat raar?’

Katrien (26) stuurt me per mail deze vraag : “Ik heb niet echt problemen met mezelf, maar ik wil graag zo normaal mogelijk zijn. Naar het schijnt heb ik autisme, en dan kan het niet om te zijn en te doen zoals de anderen. Maar is dat zo raar wat ik wil?” In deze blog probeer ik Katrien een genuanceerd antwoord te geven vanuit eigen ervaringen.

Beter communiceren met mensen met autisme … autisme en communicatie

Hoe kan je beter communiceren met autisme? Het pas verschenen boekje ‘Communicating better with people on the autism spectrum’ probeert daar 35 tips voor te geven, vooral naar beroepskrachten toe maar ook voor anderen handig. Niet veel nieuws onder de zon voor mensen die al goed bezig zijn, maar toch … de auteur hamert er op om de term ‘normaal’ best maar niet te gebruiken. Waarom dat zo is, probeer ik in deze blog uit te leggen.

Naar vitaal leven met autisme …

Wat maakt het verschil tussen normaal en pathologisch? In een artikel een tijd geleden verschenen in het tijdschrift voor psychiatrie wijst Berend Verhoeff (RUGroningen) op het belang van het begrip vitaliteit. Hij beroept zich daarvoor op de ideeën van wetenschapsfilosoof George Canguilhem. Deze stelt dat autisme het ultiem pathologische is, terwijl het normale als iets ultiem vitaal beschouwt. In dit stuk ga ik dieper in op het gepubliceerde essay.

‘Alleen wie ik lief heb, ziet me op mijn slechtste’

Warren Mavocchi is een Australische persoon die op latere leeftijd met autisme heeft leren leven. In zijn boek ‘Human: finding myself in the autism spectrum’ schrijft hij over het (terug) vinden van menselijkheid. In dit fragment probeert hij aan te geven in welke mate en wanneer zijn gedrag afwijkt en hoe anderen daarop mogelijks reageren.