‘Mijn vijf-minuten-kind’ … autisme en grootouders
De ‘opa-stem’ over kleindochter Eva die hij zijn ‘vijf-minuten-kind’ noemt, uit ‘Het Rain Man-cliché’ van Peter Boer, uitgegeven bij Gibbon Uitgeefagentschap in 2012
De ‘opa-stem’ over kleindochter Eva die hij zijn ‘vijf-minuten-kind’ noemt, uit ‘Het Rain Man-cliché’ van Peter Boer, uitgegeven bij Gibbon Uitgeefagentschap in 2012
Nummer vijfenveertig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over in welke talen ik me verstaanbaar kan maken, waarover mijn (klein)kinderen me zullen vragen te vertellen eens ik oud ben en wat er verkeerd is maar goed klinkt. Of ik mezelf mooi vind, welk sociaal stigma de samenleving maar niet kan afleren, en wat er in de mode zal zijn ongeacht welke tijd. Over wat het spontaanst is dat ik ooit heb gedaan, wat (of wie) er met mij begraven zou moeten worden, wat er in een contactadvertentie over mij zou moeten staan en hoe ik mij gedraag in een spookhuis.
Journaliste Hind Fraihi in Het kleine grootouderboek: ode aan oma en opa van Manu Adriaens over haar zoon Liam, met autisme, als een jongen die het leven tot het piepkleinste detail waarneemt, en wat dit voor effect had op haar kijk op de wereld en andere mensen.