Stukje uit het interview met Elise Cordaro, vrouw met autisme en adhd, in De Wereld van Sofie op VRT Radio 1 rond vergaderen en welke uitdagingen Elise daarin ervaart.
Het is hier zelden zo druk geweest de voorbije drie weken. Zowel in mijn hoofd, binnen– als buitenshuis. Drie weken ophokplicht lijken hun tol te eisen, merk ik, en niet enkel van mij. Maar er is ook hoop, positieve creativiteit en liefde. Hoe ik en mijn omgeving omgaan met hoop en leven in besmettelijke tijden, leest u in deze blog.
Onlangs kwam Lotte – vrouw met autisme – aan het woord in een interview op Radio 1 (De Bende van Annemie), rond leven met autisme, het beperkt inlevingsvermogen van sommige andere mensen in haar moeilijke situatie, en de plaats van de goedkeuring binnen de euthanasieprocedure in haar leven.
Quote In het Radio 1-programma #weetikveel met Peter Vermeulen (Autisme Centraal) als gast : ‘je hoeft geen specialist te zijn om autismevriendelijk te handelen’
Quote In het Radio 1-programma #weetikveel met Peter Vermeulen (Autisme Centraal) als gast : ‘Als iemand met autisme de regels van een gesprek kent, valt de communicatie moeilijkheid niet altijd op!”
Quote In het Radio 1-programma #weetikveel met Peter Vermeulen (Autisme Centraal) als gast : ‘Er is geen plezier hebben aan autisme, maar autistisch denken kan in bepaalde situaties wel een voordeel opleveren’.
In een-twee-drie krijg ik weinig gezegd. Nooit op het juiste moment. Spijts het cliché, zeg ik toch: ik hou van jou. Onbeholpen zacht. Warm en koud tegelijk. Als jij kijkt, ik naar de grond. Als ik kijk, jij naar de lucht. Verlangend naar rakelings contact. In vertraagde herhaling. Even, in een zalige vlucht. Steeds opnieuw. Het programma Joos van de Vlaamse nieuwsradio Radio 1 organiseerde een wedstrijd ‘een verhaal in 55 woorden’. Verhalen schrijven lukt mij helaas niet zo goed, dus heb ik maar dit poëtisch stukje ingestuurd. Niet gewonnen… Read more In 55 woorden →
In de documentaire ‘De regels van Matthijs’ volgt regisseur Marc Schmidt zijn goede vriend Matthijs van dichtbij in zijn leven met autisme. Dit artikel is een kijkverslag met een persoonlijke interpretatie van wat ik zie.
In de documentaire brengt Schmidt sereen in beeld hoe zijn jeugdvriend Matthijs probeert orde in de chaos om hem heen te scheppen. Het contrast tussen de regels die Matthijs zelf maakt en die van de samenleving, de vertrouwensrelatie met Marc, de houding van hulpverleners en de woningmaatschappij, de zelfmoordpogingen, … allen komen aan bod in de documentaire en dit verslag. Alle partijen, ook de psychiater van Matthijs, gaven hun toestemming.
De documentaire speelt zich vooral af in het huis van Matthijs dat hij wil verbouwen (hoewel hij dat niet mag), en rond de plannen voor wat het moet worden zitten in zijn hoofd. Zijn verbouwing brengt hem meer en meer in conflict met de woningbouwvereniging die, naar Matthijs’ idee, zich niet aan de gemaakte afspraken houdt. Dit leidt tot heftige aanvaringen met vertegenwoordigers van de woningbouwvereniging maar ook met mensen die hem proberen te helpen.
Terwijl dit alles zich afspeelt geeft de documentaire ook inzicht in de unieke denkwijze van Matthijs die aan het Syndroom van Asperger lijdt. Zijn manier om dagen aan te geven is middels het 36-tallig stelsel, analoog aan de binaire/2-tallige, octale/8-tallige en hexadecimale/16-tallige stelsels.
Tegen het einde blijkt dat Matthijs niet verder kan met zijn leven en niemand hem echt kan helpen. Uiteindelijk wordt hij uit huis gezet en opgenomen in een woonvorm. Dat blijkt zijn laatste verblijfplaats..
Tistje 