De meeste ‘problemen’ waarvoor mensen in therapie komen, zijn niet een gevolg van een aandoening of een ziekteproces maar van onvolwassen reacties op levensomstandigheden. Wij leven in een infantiliserende samenleving waar wel vakkennis wordt onderwezen (aangepast aan de arbeidsmarkt om een ‘job’ te kunnen krijgen) maar waar volwassen levenswijsheid, levenskunst en de vaardigheid om geluk te creëren niet op het programma staan. Zelfs als therapie terugbetaald zou zijn of zelfs gratis zou zijn, wat vermag een uurtje therapie per week als men daarna terugkeert in een samenleving waar geld verdienen,… Read more ‘Problemen komen voort door onvolwassen reacties op het leven’ →
Toeval bestaat niet, wordt gezegd. Wie ‘toevallig’ op iets stoot, zou er naar op zoek zijn geweest. Ofwel wordt die mens bespeeld door zijn onbewuste, ofwel door zijn genen, ofwel door een trauma uit de kindertijd. Al is dat eerder ‘hineininterpretierung’, een overinterpretatie van wat voorbij is. Op internet-safari Zo kwam ik onlangs tijdens een internetsafari langs een fascinerend tekstfragment met de titel ‘Waarom vindt de autistische patiënt moeilijk de weg naar de psychoanalyse?’. Het fragment blijkt onderdeel van een artikel ‘Autisme: hoe een bevroren diagnose ontdooien’. Dat op zijn… Read more De autistische patiënt bij de psychoanalist →
Iedereen mag dromen. Zo de droom, zo de aard van het beestje. Waar de ene zich een leven vol zoet goed wenst, mag ’t voor de ander zoetzuur of met paprika. Sommige mensen dromen van voorspelbaarheid, andere van de tijd van toen. Of van een zelfhulpgroep voor mensen zonder diagnose. Zonder beperkingen Zo heb je mensen die aan hun autisme hun identiteit ontlenen en mensen die kranten en websites afzoeken op titels als ‘autisme ontgroeit’. Zelf leef ik in een fragiel evenwicht tussen beide. Hoewel: mocht ik ‘veranderd’ wakker mogen… Read more Dromen van (ont)groeien →
Tistje 