Dr. Wenn Lawson’s Engelstalige boek “Autism and Being Monotropic” (Springer, 2025) wijst op de tekortkomingen van traditioneel autismeonderzoek dat volgens hem onvoldoende rekening houdt met de diversiteit aan ervaringen van autistische mensen. Lawson introduceert het concept monotropie, dat de intense en gefocuste aandacht van autistische individuen beschrijft. Dit biedt nieuwe inzichten in autistische kenmerken en de rol van passies in hun leven. In dit leesverslag bespreek ik zijn boek, inclusief mijn eigen ervaring met het boek.
Innerlijke rust en ontspanning, daar heb ik al als kind af aan als last mee. Nog steeds is het een mysterie. In deze blog zet ik op een rijtje waar ik er al van weet, en hoe ik het probeer te bereiken, vanuit mijn eigen perspectief natuurlijk.
Tanya, een niet-autistische studente, vraagt me of ik een verklaring heb waarom autisten zo gefascineerd zijn door treinen. Ik probeer daar genuanceerd op te antwoorden vanuit mijn ervaringen.
Een persoonlijk leesverslag van ‘Dynamieken van autisme: een ethisch-filosofische reflectie’ van Kristien Hens (Universiteit Antwerpen, Epigenetics), uitgegeven bij Gompel&Svacina in 2020.
In boeken, blogs en artikelen geschreven door volwassenen met autisme komt er meestal ook een stuk voor waarin wetenschappelijke verklaringen rond of theorieën over autisme worden besproken. Over de verleiding daartoe, de verwarring en misverstanden die daarrond bestaan probeer ik deze blog te schrijven. Daarnaast probeer ik aan te geven waarom dit vaak stigmatiserend is en onze aandacht weghoudt van wat cruciaal is, in de omgang met mensen met autisme, door beroepskrachten en van dichtbij betrokkenen.
Stuart Murray in Autism (Routlledge, 2011) over wat hoe het verlangen om autisme te begrijpen zich in de praktijk uit, waarom dat niet noodzakelijk de juiste aanpak is en wat dan beter zou zijn.
Soms moet het vanzelfsprekende eens gezegd. Hoewel. Wat voor de ene evident is, zal dat voor een ander niet zijn. Omdat ik niet in herhaling wil vallen, laat ik dit meestal achterwege. Er is immers zoveel te zeggen en zo weinig tijd en energie. Zoals dat wat ik zeg of schrijf alleen maar weergeeft wat ik denk, zeg, ervaar, voel en beleef. Als ik over mijn autismebeleving spreek of schrijf, hoeft dat (vanzelfsprekend) niet op te gaan voor de hele of zelfs maar een deel van de groep mensen met… Read more Vanzelfsprekend →
Tistje 