Vanzelfsprekend

Soms moet het vanzelfsprekende eens gezegd. Hoewel. Wat voor de ene evident is, zal dat voor een ander niet zijn. Omdat ik niet in herhaling wil vallen, laat ik dit meestal achterwege. Er is immers zoveel te zeggen en zo weinig tijd en energie.

Zoals dat wat ik zeg of schrijf alleen maar weergeeft wat ik denk, zeg, ervaar, voel en beleef. Als ik over mijn autismebeleving spreek of schrijf, hoeft dat (vanzelfsprekend) niet op te gaan voor de hele of zelfs maar een deel van de groep mensen met autisme.

Een groep die misschien niet meer is dan een groep eilandjes van hoogst unieke individuen, met autisme. Wat (vanzelfsprekend) niet uitsluit dat ook anderen uniek zouden kunnen zijn. Alles wat ik zeg, in voorlopigheid en onder voorbehoud is gezegd.

Vanzelfsprekend dus, zoals ik al zei. En saai ook. Daarom dat ik er nooit over begin. Ook al omdat voor mij weinig of niets vanzelfsprekend is. Het enige dat vanzelf spreekt, dat zijn mensen, maar die versta ik zelden. Woorden, regels, betekenissen, signalen, dingen … hebben volgens mij geen stem. Voor anderen blijkbaar wel.

Al zou ik er misschien wel aan moeten denken het te herhalen. Er is immers altijd wel iemand die het nog eens moet zeggen. Eerder vermanend, verwijtend, met de vinger. Iemand die over de klassieke verklaringen voor autisme begint. De 3MO noem ik ze: Maatschappij, Media, Medicatie en (Op)Voeding. Of het zich niet moeilijk maakt en gemakshalve het tegenovergestelde beweert dan waarover ik sprak of dat begint te veralgemenen of te parodiëren.

Misschien moet ik gewoon een blaadje ronddelen. Met daarop het vanzelfsprekende. Of gewoon via bluetooth doorzenden. Aangezien iedereen toch voortdurend van alles ontvangt en leest op de smartphone. Vanzelfsprekend.

2 Comments »

  1. Als het al vanzelfsprekend is komt het toch niet zo over. Eigenlijk is deze blog zoals alle andere blogs een hoop narcistisch gelul. Terwijl wij maar vechten om te overleven en onze kinderen te voeden … Kan me niet schelen of je het zoals al die andere reacties spamt of niet.

    Like

    • @Penny dankjewel dat je tijd neemt om te reageren op ‘een hoop narcistisch gelul’

      Hoewel ik zelf niet het geluk heb om kinderen op te voeden, heb ik wel veel waardering voor ouders, zeker voor hen die kinderen opvoeden die niet vanzelfsprekend of speciaal zijn. Ik hoop alvast dat je toch nog andere blogs vindt die iets nuttigs voor jou betekenen.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s