Spring naar inhoud

Tag: woonbegeleiding

Van blitse sportwagen tot gebroken spaarvarken … handicap en inkomen

Blitse sportwagens, fraai versierde SUV’s, stijlvolle limousines of cabriolets van een duur merk, met voor – of achterop een blauwe sticker met een zwarte rolstoel … ze zijn al een tijdje niet meer weg te denken uit ons straatbeeld. Daartegenover staat het beeld dat in de (downloadbare) cahier #inkomen #inclusie van GRIP vzw wordt geschetst, aan het andere eind van het inkomensspectrum, zes verhalen met een daarvan een vrouw met autisme. In deze blog een samenvatting, leeservaringen en bedenkingen.

‘Hoe eerlijk mag je zijn tegenover mensen met autisme?’ … autisme en eerlijkheid

Sander, woonbegeleider in een Nederlandse voorziening voor mensen met autisme, stelt me via mail de vraag hoe eerlijk je mag zijn tegenover mensen met autisme. Hij licht toe: “Ik hoor wel eens, zowel van ervaringsdeskundigen met autisme als van collega’s in het werkveld, dat  autisten afknappen op oneerlijkheid. Dat je hen geen blaasjes mag wijsmaken, en geen beloftes maken die je niet kan waarmaken. Vroeg of laat klopt er een detail niet in je verhaal, dat ze doorhebben en dan kan je hen niets meer zeggen. Anderzijds: als je voortdurend eerlijk bent met autisten, is er geen land mee te bezeilen. Hoe sta jij daartegenover, als ervaringsdeskundige autist?”. In deze blog probeer ik daar een zo eerlijk mogelijk antwoord op te geven.

De autistische patiënt bij de psychoanalist

Toeval bestaat niet, wordt gezegd. Wie ‘toevallig’ op iets stoot, zou er naar op zoek zijn geweest. Ofwel wordt die mens bespeeld door zijn onbewuste, ofwel door zijn genen, ofwel door een trauma uit de kindertijd. Al is dat eerder ‘hineininterpretierung’, een overinterpretatie van wat voorbij is. Op internet-safari Zo kwam ik onlangs tijdens een internetsafari langs een fascinerend tekstfragment met de titel ‘Waarom vindt de autistische patiënt moeilijk de weg naar de psychoanalyse?’. Het fragment blijkt onderdeel van een artikel ‘Autisme: hoe een bevroren diagnose ontdooien’. Dat op zijn… Read more De autistische patiënt bij de psychoanalist

#Ananas (3): Hoe noem ik je het best?

Het is begrijpelijk dat mensen niet goed meer weten hoe iemand met een beperking of met autisme aan te spreken. Je zou verward raken door de voortdurende verandering van gebruikte termen. Zeker als je van nature al wat omgangsverlegenheid hebt. Te meer omdat het voor de ene erg gevoelig ligt, en de andere er zich niet druk om maakt en zodoende moeiteloos wisselt. Bij die eerste groep is een schier eindeloze discussie trouwens nooit ver weg. En dat is nooit leuk. Hoe irritant is het immers niet op je vingers… Read more #Ananas (3): Hoe noem ik je het best?