Spring naar inhoud

Maand: augustus 2013

Het modieuze autisme, of terug naar normaal …

Het modieuze autisme is een van de drie hypes die momenteel de geestelijke gezondheidszorg domineren. Of minstens, dat beweert Allen Frances, een Amerikaanse psychiater, in zijn boek ‘Terug naar normaal’. Hoe kunnen we terug naar een normalere samenleving? In een betoog van 316 pagina’s, dat soms wat te theatraal leest, gaat Frances op zoek naar wat ‘normaal’ is, hoe de ‘diagnostische inflatie’ er is kunnen komen, naar de (diagnostische) hypes van vroeger, nu en de toekomst, en hoe we terug naar een ‘normalere samenleving’ kunnen evolueren. Dr. Frances is behalve… Read more Het modieuze autisme, of terug naar normaal …

Een soort voorzichtige traagheid

Er zijn voor de ander, alles draait om de goede en nabije relatie (veel meer dan om het kost wat kost wegpoetsen van problemen), om zorg, om de waardigheid van de ander, om de basale act van erkennen, zodat de ander – hoe gek, hoe anders ook – voluit in tel is, om wederzijdsheid (van hartelijkheid tot strijd), om alledaagse werkvormen, om verhalen, om nauwgezette afstemming op de leefwereld, om de wil de ander uit te graven, het beste van zijn of haar mogelijkheden waar te laten worden en niemand… Read more Een soort voorzichtige traagheid

Gezocht: werkgever die toelaat het beste uit mij te halen

Misschien is het nog niemand opgevallen. Het is ook niet erg zichtbaar. Maar mensen met een typische ontwikkeling hebben ook beperkingen. Toen ik de titel ‘personeel met arbeidsbeperking zeer waardevol’ schoot het met te binnen. Eerst en vooral zou een werkgever iemand moeten selecteren op overeenkomsten met een opgesteld profiel van de functie, wat er verwacht wordt. Het is positief dat bedrijven positief discrimineren op handicap maar dit resulteert volgens mij net in extra beperkingen. Daarnaast zou een werkgever kunnen aangeven in welke mate er rekening wordt gehouden met een… Read more Gezocht: werkgever die toelaat het beste uit mij te halen

Over openheid en schaamte

Hoe open mag je zijn als je een blog schrijft? Hoeveel van jezelf blootgeven? Kan het ‘te open’ zijn? Authentistisch, zeg maar. Op weg naar antwoorden stoot ik op De Blogacademie.nl. Als een blogger over zichzelf schrijft, heeft dat best een nut en een altruïstisch doel hebben, staat er te lezen. Zo’n doel is bijvoorbeeld “mensen zonder autisme helpen in het inleven en verstaan van mensen met een autisme”. Penelope Trunk De meest recente blog titelt ‘over openheid en schaamte op je blog’. De Amerikaanse zakenvrouw, zelfverklaarde autiste, schrijfster en… Read more Over openheid en schaamte

Autisme en kunstfraude

De Spam-box legen … stilaan wordt het een routine. Al gebeurt het meestal stilzwijgend bij mij. Of doet een Spam-ophaaldienst het elke 30 dagen. Tenzij op een verloren moment, als er tijd en nieuwsgierigheid over is, durf ik ze wel eens lezen. Sinds een jaar of twee is mijn spam sterk verminderd. Door het gebruik van alternatieve – en wegwerpmailadressen, spamfilters, regelmatig wissen van cookies en waar mogelijk anoniem surfen. Zo kunnen programmeurs, nep-kunstenaars, hoofdredacteuren van kranten, bots en hun botmasters, wetenschappers, pillenslijters, sociale media-ondernemers, marketeers, hackers, identiteitsdieven, systeemadministrateurs, andere… Read more Autisme en kunstfraude