Spring naar inhoud

Maand: augustus 2013

Een vierkante pen in een ronde school

De eerste kleuterklas is een schok, ons kind beleeft dat jaar als een vis op het droge. Problemen op school. Wachtlijsten. En nog eens wachtlijsten. Diagnose. Moeilijke beslissingen, meedogenloze administratie, onervaren professionelen. Maar ook empatische en competente professionelen. Het medisch model van handicap met zijn meetbaar defect is heel sterk aanwezig in de Vlaamse School. Meten is weten en meten betekent testen en wel vanaf het kleuteronderwijs. (…) In de jaren 70 was ons schoolrapport een klein gedrukt boekje met naast punten voor werken en lessen ook punten voor gedrag,… Read more Een vierkante pen in een ronde school

‘Hoe fladder je als je geen aanleg hebt om te fladderen?’

Sommige autisten brengen hun dagen stil door, in zichzelf gekeerd, afkerig voor elke vorm van contact. Anderen ravotten de dag door, terwijl de wereld aan hen voorbij vliegt. Sommige autisten leren het maar niet om dankbaar en beleefd te zijn, anderen zijn zo rad van tong dat je de indruk krijgt dat ze de zinnen die ze spreken ook echt verstaan. Sommige autisten lachen en kletsen zonder op te houden, anderen zijn van weinig woorden en zeer nuchter. Sommigen autisten zijn wanhopig en vervuld van melancholische gedachten, voor anderen is… Read more ‘Hoe fladder je als je geen aanleg hebt om te fladderen?’

‘Wanneer ik naakt rondliep, zag niemand het’

Wanneer het licht me stoorde, was ik allergisch aan de zon. Wanneer de geuren me overweldigden, had ik een gevoelige maag. Wanneer ik slechts welbepaald voedsel at, was ik kieskeurig. Wanneer ik niet kon afwijken van mijn ‘rigide’ routine, was ik koppig. Wanneer ik dacht dat ik slimmer was dan mijn leraren, was ik vervelend. Wanneer ik niet kon verdragen dat bepaalde stoffen mijn lichaam raakten, werd ik een prinsesje of een popster genoemd. Wanneer ik gilde en schreeuwde, was ik een verwend joch dat een pak slaag verdiende. Wanneer… Read more ‘Wanneer ik naakt rondliep, zag niemand het’

‘Je kan maar beter niet de slimste lijken’

Er zijn van die dagen dat alles fout gaat. Wat absoluut niet mis zou kunnen gaan, loopt fout. Als je probeert er iets aan te doen, wordt het alleen nog maar erger. Elke poging om toch maar niets te doen, zodat er ook niets mis kan gaan, loopt altijd verkeerd af. Want als er meer dan één manier is om iets te doen, en een die van die manieren kan fout lopen, dan zal iemand die manier kiezen, en meestal ben jij dat. Op de spreekwoordelijke klif is het zelden… Read more ‘Je kan maar beter niet de slimste lijken’

Start to Wait™

Twee jaar. Die tijd zou een mens gemiddeld verdoen aan wachten. Je kan het zo gek niet bedenken of je kan of moet erop wachten. Al dan niet met tegenzin. Al is er ook veel dat liever op zich laat wachten. Kunnen wachten, op een plaats kunnen blijven tot iemand of iets komt, is een vaardigheid om te (over)leven. Al vroeg leren we dat iets niet nu maar binnen een bepaalde (en helaas soms onbepaalde) tijd kan gebeuren. Of dat iemand mogelijks niet komt of iets mogelijks niet gebeurt. Wachten… Read more Start to Wait™

De obsessie dat geluk alleen komt door omgang met anderen

Wanneer iemand ‘ons’ in dit mooie weer aanmoedigt om buiten gaan, van achter het computerscherm of uit de zetel te komen, en iets te doen, in plaats van ‘lui’ te zijn, doelt die uiteindelijk op een sociaal leven ontwikkelen. De obsessie dat geluk enkel kan komen door omgang met andere, liefst gelijkgestemde mensen Soms lijkt het of mensen met autisme een (ongeschreven) basisregel in de mainstream cultuur overtreden die stelt dat elk van ons steeds bezig moet zijn met sociale banden onderhouden of aanknopen. Zo zou een mens niet waarachtig… Read more De obsessie dat geluk alleen komt door omgang met anderen