‘Wanneer ik naakt rondliep, zag niemand het’

Wanneer het licht me stoorde, was ik allergisch aan de zon. Wanneer de geuren me overweldigden, had ik een gevoelige maag. Wanneer ik slechts welbepaald voedsel at, was ik kieskeurig. Wanneer ik niet kon afwijken van mijn ‘rigide’ routine, was ik koppig.

Wanneer ik dacht dat ik slimmer was dan mijn leraren, was ik vervelend. Wanneer ik niet kon verdragen dat bepaalde stoffen mijn lichaam raakten, werd ik een prinsesje of een popster genoemd. Wanneer ik gilde en schreeuwde, was ik een verwend joch dat een pak slaag verdiende. Wanneer ik me wiegde was ik bezig me aan het concentreren. Wanneer ik alleen zat, was ik gewoon verdiept in mijn verbeelding.

Wanneer ik niet mee kon met de anderen, presteerde ik onder mijn verwachtingen en moest ik maar eens beter mijn best doen. Wanneer ik niet op dezelfde golflengte zat als anderen, en anders dacht, was ik gewoon slimmer dan goed voor me was. Wanneer ik niet aansloot bij mijn leeftijdsgenoten, was het omdat ik me van hen niet aantrok en geen moeite deed. Wanneer ik situaties verkeerd inschatte, was het omdat ik ondoordacht tewerk ging en het met wat meer inspanning best lukte. Wanneer ik mezelf liet gelden en opkwam voor mezelf, was ik onbeleefd.

Wanneer het geschreeuw van de kinderen me hoofdpijn bezorgden, was ik een slechte moeder. Wanneer ik hen niet in de hand kon houden, niet op tijd lekker eten maakte of het huis niet kraaknet hield, was ik lui en ondankbaar. Wanneer ik me niet aan het budget hield, was ik onverantwoord. Wanneer ik iets niet verstond of een bedoeling verkeerd interpreteerde, was ik gewoonweg dom.

Wanneer ik al eens langer dan gewoonlijk in mijn nachtkledij rondliep, moest ik wel depressief zijn. Wanneer ik overweldigd was door de wereld, kwam dat vast door agorafobie. Wanneer ik eens vermoeid en angstig was, kon het niet anders zijn dan door een angststoornis. Wanneer ik me realiseerde dat er iets fout zat met mij, dan zocht ik uitvluchten en wilde ik me niet langer verantwoorden.

Niemand (h)erkende mijn autisme. Niemand zag het. Hoe kon het ook? Het bestond in de omgeving waarin ik opgroeide niet. Ik bestond niet. Nog niet.

Twirling Naked in the Streets and No One Noticed: Growing Up With Undiagnosed Autism /Jeannie Davide-Rivera (David and Goliath Publishing, 2013) (eigen vertaling) (zie ook haar weblog)

1 Comment »

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.