Gedraag je naar wie je bent. Naar je leeftijd, naar je context, naar wat je wil zijn in het leven. Kleed je naar je leeftijd, naar je geslacht, naar je afkomst. Verzorg je kapsel, draag het gepaste schoeisel, leer de cultuurvormen kennen die bij je passen. Een imperatief die ik in mijn jeugd vaak heb moeten horen op school. Gepast gedragen Het is me tot nu toe nog niet gelukt me te gedragen naar mijn leeftijd, naar mijn geslacht, de cultuurvormen te kennen die passen bij mijn sociale status. ‘Maar… Read more De (kleding)adviseur maakt de mens →
The goede nieuws is dat uw kind hoog functionerend autisme heeft … het slechte nieuws is dat het in een lagere functionerend systeem zou kunnen zijn Illustratie: Matt Golding
Hoe het me lukt zo positief te blijven, ondanks alles? ‘Hoezo positief’ is mijn eerste reactie op die vraag. Of liever ‘waarom zegt u ‘zo positief”? Dat geeft mij de indruk dat ik overdreven vrolijk ben in vergelijking met wat ik in het leven heb te dragen. Ooit kreeg ik na een voordracht te horen dat ik op een meer respectvolle en ingetogen wijze over autisme mocht spreken. Dat het om een ernstige aandoening ging. Dat er teveel gelachen werd tijdens mijn uiteenzetting. Toch lag dat volgens meer aan verrukkelijke… Read more #Ananas (6): De kracht om positief te zijn →
Onze samenleving kent een snel groeiende, problematische handicap, die goede banden binnen families en gezinnen smeedt en slechte verbreekt, die mensen ertoe noopt op een duidelijke en directe manier met elkaar te communiceren, die betekenisloze sociale interactie tot het minimum herleidt, die mensen tot het uiterste stimuleert om over zichzelf te leren en die ons tegelijk aanzet om er samen een betere wereld van te maken. Deze handicap wordt autisme genoemd – en ik kan niet inzien wat er verkeerd aan is, toch? Je kan niet geloven hoe blij ik… Read more Autisme als aanzet tot een betere wereld →
Meer dan gedacht wordt, zijn er mensen met autisme die het behoorlijk goed redden In het leven. Soms met beperkte en soms zelfs zonder ondersteuning buiten hun eigen kring of omgeving. Voor hen heb ik heel wat respect, zeker omdat je hen niet vaak hoort, tenzij om een genuanceerde bijdrage te leveren. Binnen die groep zijn er natuurlijk ook mensen die het graag goed zouden redden, en er alles aan doen om de schijn hoog te houden. Door het op anderen af te schuiven, mede-autisten die wel ondersteuning zoeken uitmaken… Read more Een passioneel gevoel voor het potentiële →
Op het laatst van hun leven kennen mensen maar één woord meer. Dat woord zou veel meer over hen zeggen dan alle woorden in hun hele leven samen. In welke mate die theorie klopt, weet ik niet. Wel dat ik tijdens mijn periode als verzorger van ouderen een aantal mensen kende die telkens één woord blijven herhalen. Vereenzelvigd tot hun expressie Tot het verzorgend personeel hen er zo mee associeerde dat hun familienaam erdoor vervangen werd. Ze werden mevrouw ‘Koffie’, mijnheer ‘Halleluja’ of mevrouw ‘Icarus’. Zoals sommige mensen met autisme… Read more Mijnheer Verrek en de (on)tevredenheid van anderen →
We zijn gejost. Of gesjareld. De klos. Verneukt. Gepakt. Door teringhoeren, paardenlullen, zeikers of kutwijven. “Djiezes man, gefuckt van hier tot ginder” als ik de laatste kreten mag geloven. Niets nieuws onder de zon, denkt u. Natuurlijk worden we geringeloord van hier tot in Tokio. Gesodemieterd. Ethisch verkracht. Je moet al naïef zijn om een andere mening te hebben. Misschien ben ik dat dan wel. Krachttermen, het went maar niet Toch kan ik er maar moeilijk aan wennen. Aan de boodschap, maar vooral aan de krachttermen. Die ik hoor tijdens… Read more Zin in een zenzomer →
Tistje 