Af en toe sturen lezers van deze blog boeiende reacties door. Sommige herschrijven het artikel hoe het zou moeten zijn (volgens hen). Erg lovenswaardig. Ik lees ze allemaal, en reageer soms terug. Soms raad ik hen aan zelf een blog te beginnen. En soms gebeurt dat ook. Op mijn vorig stukje ‘op een (mooie) dag’ kwam een reactie binnen van Mar, van Autiweg, en de boeken ‘Autiweg’ en ‘Autisme, een slecht passend jasje …’. Niet de eerste de beste dus. Daar wil ik dus graag een uitzondering voor maken. En… Read more Een volgende dag … →
Op een (mooie) dag krijg je van iemand te horen dat er bij jou een aanzienlijk vermoeden van autisme bestaat. Misschien had je dat vermoeden zelf al, en wordt het nu bevestigd. Maar je wordt ook gevraagd of je het zou zien zitten om doorverwezen te worden. Naar een multidisciplinair team voor een diagnostisch onderzoek. Maar je weet niet wat je je daarbij mag voorstellen. En of je daar wel op zou ingaan. Er zijn niet veel mensen met wie je om raad kan of wil vragen. Uit vrees voor… Read more Op een (mooie) dag … →
En als ik dan afgestudeerd ben in wiskunde, of natuurkunde, of wiskunde én natuurkunde, kan ik een baan krijgen en een hoop geld verdienen en kan ik iemand betalen die voor me zorgt en voor me kookt en mijn kleren wast, of ik vind een mevrouw die met me trouwt en mijn vrouw wordt en dan kan zij voor me zorgen zodat ik gezelschap heb en niet alleen ben. Christopher in Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon
Gelovig zijn, het is altijd een uitdaging geweest. Gelovigen, zeker in een persoonlijke God, zijn tegenwoordig ‘challenged people’, mensen met een handicap. In de zin dat het niet gemakkelijk is in onze samenleving ermee te leven, ervoor uit te komen, ermee om te gaan. Gelovigen die zeer godsdienstig zijn of het geloof erg strikt nemen, worden al eens smalend ‘autistisch’ genoemd. Tot een tijdje terug. Toen verscheen een artikel dat mensen met autisme minder of zelfs niet gelovig zouden zijn. Wat me meteen te binnen schoot: nu moeten die arme… Read more Geloofd, gewikt en gewogen →
Over mogelijke oorzaken van steeds meer diagnoses autisme is er al heel wat geschreven. Zelf sta ik eerder sceptisch tegenover al die publicaties. Ze gaan veelal erg kort door de bocht en lijken weinig affiniteit te hebben met het leven zoals ik het ervaar. Aan onze tijdsgeest zal het alvast niet liggen dat er meer mensen met gediagnoseerd autisme zijn. In de loop der tijd zijn er veel momenten geweest waar het leven veel moeilijker was dan nu. Tijden waarin mensen die ook verdacht gedrag vertoonden veel sneller verketterd, verpauperd,… Read more Autisme als gevolg van de tijd →
‘Wacht niet tot u met vakantie bent’. De poster in de wachtkamer van mijn huisarts is duidelijk. Ga eerst langs bij uw huisarts voor u op reis vertrekt. En wees er bewust van dat verandering van activiteit en klimaat soms voor onaangename neveneffecten zorgt. Want allerlei problemen kunnen de kop opsteken. Maar dat wist u natuurlijk al. Een oudere heer in pak die mij ziet kijken naar de poster knikt instemmend. ‘Daarom ga ik nooit op reis. En voor ik vroeger met vakantie ging, bouwde ik mijn werk eerst af.… Read more Wacht niet tot u met vakantie bent! →
Wie al eens op vakantie is geweest naar Frankrijk, zal het woord ‘Bison Futé’ niet vreemd in de oren klinken. Een papieren of virtuele gids voor alternatieve routes, alternatief aan overvolle autowegen. Een alternatief dat een mens langs ‘la vraie douce France’ voert. Langs wijngaarden, over hobbelige wegen, vaak nog door Napoleon zelf geplaveid. Waar het verleden nooit ver weg is. Of een cross-over van Jacques Trénet met Mr Bean. Het ultieme vakantiegevoel. “De papieren of virtuele Bison Futé behoedt menig Frankrijkreiziger voor lange files en uren van inertie, meestal… Read more Bison Futé →
“Gevoelens zijn gewoon een plaatje op het scherm in je hoofd hebben van wat er mogen gaat gebeuren of volgend jaar, of wat er had kunnen gebeuren in plaats van wat er werkelijk gebeurde. En als het een vrolijk plaatje is lachen ze, en als het een verdrietig plaatje is huilen ze.” Christopher in Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon
Tistje 