Waarom ik stop met wachten op begrip en met pogingen om succesvol in elke omgeving te passen. Mijn autisme is bruikbare informatie, geen vlag waarachter ik loop. Ik pas me aan zonder onzichtbaar te worden, vraag gerichte hulp en bouw bruggen zonder mezelf daarbij op te branden.
Op basis van een zoektocht op internet langs blogs, artikels, persoonlijke teksten en social media heb ik een overzichtje gemaakt van de meest voorkomende tips die autistische volwassenen geven aan mensen in hun omgeving die geen hulpverleners of zorgverleners zijn.
Cyriel, een man met autisme, wil graag zijn verhaal kort vertellen op mijn blog. Bij deze hoe hij de wereld begrijpt.
Uit de eerste ontmoeting met mijn buurvrouw merkte ik dat alles begint met opmerken hoe anders we zijn. En wat dat volgens mij als gevolg heeft voor communicatie, leest u in deze blog
Citaat van klinisch psychologe Martine Delfos in ‘Een wondere wereld: autisme als leven vanuit jezelf’ (SWP, 2022) over wat volgens haar de grootste uitdaging voor mensen met autisme is.
Martine Delfos (73), psycholoog en autismedeskundige, in het Algemeen Dagblad van 17 januari, in het artikel ‘Jonathan, 28, rende naakt de straat op en stak met aardappelschilmesje fietser neer’, over hoe we autisme vaak nog verkeerd begrijpen.
Linsey (28 jaar), vrouw met autisme in ‘Vrouwen met autisme: dertien portretten in beeld en woord’ van Bronja Prazdny (Brevier, 2016) waarom ze vroeger volgens haar onterecht minder empathisch overkwam.
Ik lijd aan overschatting. Het is misschien niet zo ‘bon ton’ om het te zeggen, maar het is zo. Waar mensen mij het meest in overschatten is mijn vergevingsgezindheid. Hoe dat zit, en hoe ik met ‘vergeven’ om ga, in een poging vrij te ademen probeer ik in deze korte tekst uiteen te zetten.