Kenzo (29) mailde me gisteren deze bedenkingen bij mijn blog, met name dat autisme als te speciaal, te negatief wordt voorgesteld op deze blog. Dat mensen met autisme helemaal niet zo speciaal zijn, iedereen wel een barst in zijn bovenkamer heeft., en dat de samenleving zelf ‘schuld’ heeft aan hoe het met ‘ons’ (mensen met autisme) gaat. Ik probeer hier kort op te reageren.
Interesse in dit artikel? Het is samen met veel andere, even interessante vragen opgenomen in mijn nieuwe boek ‘Gedurfde vragen’ (zie cover hierboven), uitgegeven bij Cyclus van Uitgeverij Garant. U kan het bestellen via de boekhandel of kiezen voor een gesigneerd exemplaar (bestellen via het contactformulier).
In de reeks ‘Vijf vragen aan …’ deze keer vijf vragen aan A-typist, vrouw met autisme en ondernemer.
Tien vooroordelen over mensen met autisme herzien is een tekst als reactie op een lijstje dat op facebook de ronde deed of doet over veelgehoorde vooroordelen over mensen met autisme. Enkele vooroordelen zijn onder andere dat mensen met autisme geen vrienden zouden willen hebben, dat alle mensen met autisme verstandelijke of psychisch beperkt zouden zijn, dat mensen met autisme per definitie slecht opgevoed zouden zijn, dat zij niet zouden houden van aanrakingen, dat rituelen moeten afgeleerd worden, dat autisme een modeziekte is en dat mensen met autisme gevaarlijk zouden zijn.
Citaat van orthopedagoog Gerrit Vignero over afstand nemen van bepaalde vooroordelen in ‘De draad tussen cliënt en begeleider. De emotionele ontwikkeling als inspiratiebron in de begeleiding van personen met een verstandelijke handicap’. (Maklu, 2014)
Wie opgroeit met autisme, merkt, in het bijzonder bij elke overgangsfase, dat leven grotendeels overleven wordt. Overleven in de zin van zich proberen staande te houden te midden de chaos van regels, prikkels, adviezen en verwachtingen. Overleven heeft echter meestal een heel andere betekenis. Bijvoorbeeld overleven in de natuur, ‘zonder de pamper van de moderniteit’, zoals een van de folders van ‘survival bootcamps’ het stelt. Het gaat dan meestal over zo onafhankelijk mogelijk van anderen en van hulpmiddelen leven. Op zich zeker iets dat goed van pas kan komen, maar… Read more Sociaal overleven met autisme →
Verhalen over autisme zijn doorgaans één lange litanie van kommen en kwel, zodat een positief geluid voor de afwisseling meer dan welkom is. Wat voor vrijwel alle andere stoornissen geldt, geldt ook hier: er wordt altijd in algemene termen over gesproken terwijl ook voor mensen met autisme geldt dat ze onderling evenveel verschillen als de kleuren van de regenboog. Ik ben er vrij zeker van dat het voor het leeuwendeel gaat om ervaringen met onbegrepen autisme. Vermoedelijk zijn er heel wat mensen die last hebben van autisme omdat ze door… Read more ‘Hoera, ik ben een autist!’ →