In deze blog bespreek ik een artikel uit de krant De Standaard over toenemende autismediagnoses in Vlaanderen. Autisme is van een zeldzame diagnose geëvolueerd naar een veelbesproken onderwerp in zorg en onderwijs, met stijgende diagnosecijfers en lange wachtlijsten. Ik benadruk behoefte aan een evenwicht tussen persoonlijk bewustzijn van beperkingen en maatschappelijke verantwoordelijkheid om betere ondersteuning en ruimte te creëren voor autistische mensen.
In dit artikel, naar aanleiding van een artikel in De Standaard over de vraag of je je autisme onthult op de werkvloer, ga ik in op deze uitdaging en pleit ik voor een omgevingsanalyse in plaats van een kosten-batenbenadering. Ik benadruk dat een diagnose niet automatisch leidt tot begrip of aanpassingen en moedig individuen aan om hun informatie alleen te delen in ondersteunende omgevingen.
Het inspirerend verhaal van Stijn, een autistische man die in De Standaard zijn groeiproces en zelfontwikkeling beschrijft dat begon toen hij op zijn zestiende zijn autismediagnose kreeg. Aansluitend een reactie op het artikel dat ik gemaild kreeg van Sarah, die benadrukt dat autistische mensen ook actief op zoek gaan naar sociale evenementen, en dat het belang van uiteenlopende noden en behoeften van autistische mensen niet onderschat mag worden.
Quote van Sam Peeters (ik) in een interview met journaliste Lieve Van De Velde van De Standaard, in De Standaard van 10 november 2022
Citaat van Celia Schouteden, audhd artist en instagrammer, in De Standaard over de rol die Dark academia speelde in de pijn die ze ervoer tijdens haar studies.
Dries Lobbinger (27), man met autisme, in De Standaard over hokjesdenken en beeldvorming rond autisme in de media
Reactie op een opinie-artikel In De Standaard van 18 februari van een psychotherapeut over autisme en nuance over de (zelf)identificatie met de diagnose.
Tom Heremans in een bespreking van de serie “Love on the Spectrum” (op de betaalzender Netflix) over waarom mensen met autisme bijzonder grappig blijken te zijn (en niet alleen omdat ze hopeloos sociaal aangepast zijn volgens hem)