We zijn gejost. Of gesjareld. De klos. Verneukt. Gepakt. Door teringhoeren, paardenlullen, zeikers of kutwijven. “Djiezes man, gefuckt van hier tot ginder” als ik de laatste kreten mag geloven. Niets nieuws onder de zon, denkt u. Natuurlijk worden we geringeloord van hier tot in Tokio. Gesodemieterd. Ethisch verkracht. Je moet al naïef zijn om een andere mening te hebben. Misschien ben ik dat dan wel. Krachttermen, het went maar niet Toch kan ik er maar moeilijk aan wennen. Aan de boodschap, maar vooral aan de krachttermen. Die ik hoor tijdens… Read more Zin in een zenzomer →
Deze tijd van het jaar zijn het dagen om eerder binnen dan buiten te gaan. Niet alleen omdat het vroeger verduistert. Vooral omdat het killer en vochtiger wordt. Dat laat zich voelen. Overal, van top tot teen, van binnen en van buiten. Had ik een kachel of een open haard, met knetterende vlammen, dan zou ik er nu dicht bij kruipen. Maar ik heb buizen waar warm water door rolt (eerder lawaaierig), en af en toe warme lucht die ik eruit laat met een ventiel. Verspreide warmte dus, dat is… Read more De wandeling →
Leesverslag van ‘Alleen met mijn wereld’ van Wessel Broekhuis, een coming-of-age autobiografie rond zijn opgroeien met autisme. Uitgegeven bij Nieuwezijds in 2010.
Tistje 