‘Wat als ik me niet autistisch voel?’ … autisme en identiteit
Wat als ik me niet autistisch gevoel, vraagt Nynke, is er dan een probleem? Ik probeer haar vraag over haar ‘autistisch gevoel’ (of de twijfel eraan) genuanceerd te beantwoorden.
Wat als ik me niet autistisch gevoel, vraagt Nynke, is er dan een probleem? Ik probeer haar vraag over haar ‘autistisch gevoel’ (of de twijfel eraan) genuanceerd te beantwoorden.
Sonja is moeder van een autistische dochter en heeft een autistische partner. Ze vraagt of autistische mensen een ‘wij-gevoel’ hebben, en hoe dit mogelijk is terwijl ze zo op zichzelf gericht zijn. Ik probeer daar genuanceerd op te antwoorden.
Ons beeld van autistische mensen is verouderd, stelt prof. Sander Begeer in Het Parool van 27 augustus 2022, onder andere op vlak van empathie, sociaal actief zijn, leeftijd en geslacht.
Janne, lezeres en moeder van een zoon met autisme, stuurt me een mailtje. Ze wil graag weten of een visuele communicatiestijl of visuele ondersteuning bij communicatie bij mij helpt. Ze wil ook graag weten hoe ik dat concreet invul. In deze blog probeer ik vanuit mijn eigen ervaring en met nuance een antwoord op te geven.
Een (zelf)motiverend tekstje geschreven, enkele jaren geleden, op een zonnige lentedag in het park, met zicht op de vijver, en in verbeelding een gevoel van geluk.
Het gevoel (niet) welkom te zijn in een sociale omgeving, wat doet dat met je, vroeg iemand me onlangs in een gesprek. Ik dacht er vanmorgen aan terug toen ik een foto trok onderweg op mijn dagelijkse wandeling. In deze blog probeer ik te beschrijven wat er zoal bepaalt of ik me welkom voel of niet, en waarom dat soms ook aan mij ligt.
Gevoelens … wat zijn ze en hoe beleven we ze? En hoe beleef ik ze zelf? Elke tweede van de maand probeer ik een gevoel te belichten. Deze keer gaat het over het verdeeld gevoel tussen nu en later, een stuk bewust van nu en een stuk bewust van later zonder dat aan anderen te kunnen laten weten.
Nog een geluk niet elke dag een donderdag is. De week is bijna rond in mijn dagboek. Of minstens, zo lijkt het naar mijn gevoel. Donderdag is poetsdag, en ook een drukke, want volgestouwd met taken. Met de onvermijdelijke huilbui en het dutje erbij. In deze blog vertel ik er meer over.