In “Unmasking for Life” onderzoekt Devon Price hoe maskeren en ontmaskeren impact hebben op persoonlijke identiteit, vooral voor autistische mensen. Hij biedt vijf vaardigheden aan voor authentiek leven maar negeert de nuances van onveiligheid en privileges. Het boek inspireert, maar mist een realistische benadering en erkenning van de uitdagingen die velen ervaren.
Een kritisch leesverslag van ‘unmasking autism’, een boek over het afbouwen van maskeren en camoufleren, geschreven door Devon Price
Waarin verschillen camouflage, compensatie en maskeren bij mensen met autisme, vraagt lezeres Lieke, en wat heeft dit te maken met (autistische weerstand tegen) het beschermend gezichtsmasker (mondmasker) dat we moeten dragen? In deze blog probeert dat genuanceerd uit te leggen.
Uit de vele brieven en ingezonden stukken die ik krijg van lezers, heb ik uitzonderlijk die van de Nederlandse lezeres Anne-Fien gekozen om op mijn blog te plaatsen. Zij schrijft over wat ze zo mist in de omgang met autistische mensen en de informatie over autisme.
Onderzoekers gingen na hoe autistische twitteraars denken over autistische burn-out en hoe ze mee omgaan. In deze blog bespreek ik het wetenschappelijk artikel dat dit onderzoek samenvat.
Mijn diagnose autisme heeft me geholpen om mezelf zoals ik ben te aanvaarden”, schrijft Marlies Hübner, collega-blogger bij Robotinabox, een van de populairste Duitstalige autismeblogs. In een interview met het Oostenrijkse blad ‘News.at’, spreekt ze hoe haar diagnose haar leven heeft veranderd, waarom mensen met autisme niet noodzakelijk in hun eigen wereldje leven, wat een (on)toegankelijke samenleving voor haar betekent, over autisme bij vrouwen, maskeren, openheid over je autisme op de werkvloer, en de invloed van Greta Thunberg.
Bespreking en samenvatting van “Having All of Your Internal Resources Exhausted Beyond Measure and Being Left with No Clean-Up Crew”: Defining Autistic Burnout van Dora M. Raymaker (e.a), een artikel over een onderzoek bij volwassenen met autisme rond autistische burnout, verschenen in april 2020.
Uit eten met het gezin of samen met de familie … toegegeven, er zijn toch aangenamer dingen om te bedenken. Doorgaans heeft dat te maken doordat ik mij moet begeven in een vreemde of onaangename omgeving (ver van wat mij interesseert of mij een huiselijk gevoel geeft, zoals in mijn kamer of kamers) met mensen, waar ik vaak enkel een biologische band mee heb, die bepaalde voor mij onhaalbare sociale verwachtingen stellen en mij verplichten voedsel te nuttigen dat ik niet wil tot mij nemen. Ik besef wel dat er… Read more Uit eten … →