Spring naar inhoud

Tag: moeder

‘We leven niet in onze eigen wereld’

We moeten voorzichtig zijn over wat we denken van en hoe we spreken over personen met een handicap. Eén voorbeeld is als we verwijzen naar wie autistisch, doof of blind is of een bepaalde andere wijze van bewegen heeft, alsof ze ‘in hun eigen wereld’ zouden leven. We kunnen er immers niet omheen dat we dezelfde wereld delen. We proberen ook allen iets te maken van de wereld waarin we leven en met de mensen waarmee we leven. We moeten er mee ophouden te zeggen dat mensen in hun eigen… Read more ‘We leven niet in onze eigen wereld’

‘Assholes!’

Wat telt is dat ik geen dokter, psychiater, priester, leraar, specialist of op een of andere wijze erkend deskundige ben. Wat telt is dat ik mijn zoon met autisme al veertien jaar heb opgevoed. Zodoende denk ik iets te weten over het thema ‘assholes’. Lach maar. Wees in uw gat gebeten. Overstelp mij met uw haatmail. Het punt blijft dat mijn ervaring tot dusver is dat niet de handicap of het autisme het leven moeilijk maken, maar dat assholes het echte probleem zijn. Mijn favoriete soort klootzakken zijn de fotografen… Read more ‘Assholes!’

Vijf vragen aan … Eva Van der Linden (logopediste, moeder)

Straks is het weer zover. De jaarlijkse Boekenbeurs in Antwerpen. Een vlakte met hopen boeken onder een loden hitte van zoemende en trillende lampen. Zo’n 670 autismeboeken Daartussen een wriemelende massa die zich in alle richtingen beweegt. Met overal wel iets dat gebeurt, dat de moeite waard is te zien, dat maar één keer per jaar gebeurt. Hier een signeersessie van die auteur waar je al van in je kindertijd naar opkijkt, daar een panelgesprek, en straks komt er zowaar een minuut stilte. In die vlakte zo’n 667 boeken over… Read more Vijf vragen aan … Eva Van der Linden (logopediste, moeder)

Een naam om op zoek te gaan …

In zekere zin was ik ‘gelukkig’ toen ik 25 jaar geleden vernam dat mijn zoon autisme had. Dat ogenblik, na verschillende verkeerde diagnoses (waaronder ‘ernstige verstandelijke handicap’ en ‘schizofrenie’) met steeds het verdict ‘hij is een hopeloos geval’ en ‘er is absoluut niets wat u eraan kan doen’, op de dag dat me werd verteld (door een deskundige die eindelijk wel degelijk de kennis en de ervaring had) dat mijn zoon ‘klassiek autisme’ had, was een van de gelukkigste dagen van mijn leven. Het was niet omdat ik dacht dat… Read more Een naam om op zoek te gaan …

De factor Moeder

Soms kan een moeder van iemand met autisme heel erg geïntegreerd zijn in mij. Ze herkent bepaald gedrag van mij in haar kind. Ze vraagt zich af of haar kind als volwassene zo zal zijn als ik. Ze wil weten of haar zoon met de auto zal kunnen rijden en zal werken … zoals ik. Ze wil weten of haar zoon carrière zal maken, zal trouwen en vader zal zijn … anders dan ik. In zekere zin hoopt ze dat haar kind het even goed doet als ik. Hoewel ze… Read more De factor Moeder

Nagel aan de doodskist

“Soms worden vader en moeder heel boos als ik dingen deed en dan schreeuwden ze tegen me of schreeuwden ze tegen elkaar. Vader zei weleens: “Ik zweer het je, Christopher, als je je niet gedraagt krijg je een ongelooflijk pak op je donder.”, of moeder zei “Jezus, Christopher, ik denk er serieus aan om je in een inrichting te doen”, of moeder zei: “Je bent een nagel aan m’n doodskist.” Christopher in Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon