In 2025 bracht mijn schrijven over autisme me naar plaatsen waar ik niet verwachtte te komen. In het zeventiende jaar als blogger maak ik de balans op van een turbulent 2025. De gastblog van een ‘autistische’ AI-presentatrice en analyses van de online autismegemeenschap legden pijnlijke blinde vlekken bloot, zoals de dominantie van bepaalde influencers en het gebrek aan aandacht voor autistische mensen met meer diversere ondersteuningsnoden. In 2025 pleitte ik voor autisme noch louter als een medisch defect, noch enkel als een sociale identiteit, maar als een complexe verstrengeling van beperkingen en mogelijkheden. Ik verzette me ook tegen de simplificatie van social media en omarmt nuance en traagheid. Mijn blog blijft een ruimte voor moeilijke vragen zonder makkelijke antwoorden.
Annelien, een recent gediagnosticeerde lezeres van deze blog, schrijft voor deze blog hoe ze persoonlijk een van de inleefsessies die de Vlaamse Vereniging Autisme organiseert heeft ervaren.
Vandaag is een dag zoals een ander, hoewel het voor sommige mensen, autistisch of niet, ook een bijzondere dag kan zijn, een wereld autisme dag. De dag van de wereldautisten,… Read more Op ons eigen tempo … een kijk op wereld autisme dag →
Een persoonlijke reflectie over het vinden van tevredenheid in mijn eenvoudige gelukjes en pleziertjes terwijl ik staar naar de (schijnbare) glamour van sommige anderen hun leven
Liesbeth, een lezeres van mijn blog en autistische moeder (niet ‘autismemoeder’, vermeld ze), mailt me de vraag ‘hoe kan ik als autistische volwassene uitmaken of iets wat ik voorheb een gevolg is van mijn autisme(beleving) of eerder het gevolg van iets anders, zoals andere aandoeningen of beperkingen, persoonlijkheid of karakter?’. Een interessante vraag die ik graag probeer te beantwoorden, natuurlijk vanuit eigen ervaringen en vanuit mijn onvergelijkbare eigenheid.
‘Gewoon uit nieuwsgierigheid, zou ik je bij deze een vraag willen stellen’, schrijft Sarah, een van mijn bijna 5000 abonnees op dit moment. ‘Er zijn niet zo veel mensen met autisme die bloggen, zeker niet zoals jij. Ik vroeg me af of je daar intelligent voor moet zijn, of is het eerder een kwestie van ‘oefening baart kunst’, of een talent hebben. Ik ben zelf niet autistisch, en kan absoluut niet schrijven, laat staan bloggen. Misschien ben ik daar niet intelligent genoeg voor. In elk geval heb ik er de tijd niet voor, dat weet ik wel zeker, maar hoe zit het bij jou?’ Ik probeer Sarah’s vraag vanuit eigen ervaringen te beantwoorden.
Anne-Sophie, studente en met van alles bezig (waardoor ze soms wat vergeet) stuurt me een paniek mailtje dat ze gisteren een werkstuk over autisme moest schrijven en maar geen inspiratie vind. Ik probeer enkele thema’s aan te reiken, natuurlijk onvolledig maar wat in me opkwam op het toilet daarnet.
Elke dag zin maken, dat is een uitdaging die bij zoveel mensen moeilijk blijkt te verlopen. Ik geef in deze blog enkele voorbeelden hoe ik het probeer te doen.
Tistje 