Telkens ik een sociaal evenement bijwoon, gaat daar een zorgvuldige afweging aan vooraf tussen aanwezigheid en de gevolgen daarvan. De motivatie om deel te nemen aan evenementen komt bij mij vooral voort uit gedeelde passies en mensen waar ik graag bij ben. Het omgaan met deze sociale situaties vereist voordenken en voorbereiding, waarbij ik het respecteren van mijn persoonlijke grenzen centraal stel. In deze tekst ga ik daar dieper op in.
In gezelschap heb ik een bepaald ander soort oogcontact vanwege ongemak en vermoeidheid. Gedwongen oogcontact veroorzaakte angst en overstimulatie. Ik interpreteer sociale signalen op andere manieren en moedig begrip en respect aan voor diverse communicatiestijlen. Praktische tips en erkenning vind ik belangrijk voor een inclusievere samenleving.
“Vroeger was het de normaalste zaak van de wereld dat mensen zich terugtrokken om ongestoord te kunnen werken, of gewoon om tot zichzelf te komen. Tegenwoordig wordt je bijna opgenomen in de psychiatrie als je wat teveel op je kamer doet wat je graag doet. Hoe komt dat toch dat isolatie, volgens mij met alleen je gedachten worden achtergelaten – in godsnaam een wijdverspreide trope is voor ongelukkig zijn?”, vraagt ze zich af. Ik probeer de vraag van Brigitte genuanceerd te beantwoorden.
Naar aanleiding van de uitspraak van wielrenner Thomas De Gendt die zichzelf autistisch verklaart, een reflectie waarom ik mezelf dan maar topwielrenner verklaar.
Bedenk eens vijf minpunten aan je autisme, is een vaak gestelde vraag. Zeker niet zo eenvoudig, al was het maar omdat er veel meer dan vijf zijn. In deze blog probeer ik het niettemin. Behalve de weerbarstigheid van autisme om het in woorden te gieten en uit te leggen, komt de moeilijke verteerbaarheid van autisme, de voortdurende over – en onderprikkeling, het irritant contact en de schurende communicatie met anderen (met en zonder autisme) en tot slot gepest en buitengesloten worden als gevolg van autistisch zijn. Uiteraard is deze lijst verre van volledig, en weerspiegelt ze alleen mijn eigen ervaringen.
Een lijstje met tien aanpassingen die mij kunnen helpen om beter samen te leven, dus niet zozeer praktische dingetjes die mijn leven individueel vergemakkelijken. Ik heb het lijstje gemaakt geïnspireerd door een lijstje van de Britse twitteraar Pete Wharmby. Uiteraard is deze lijst maar een voorbeeld, en de laatste en misschien wel belangrijkste aanpassing is dat er geen algemene aanpassingen mogelijk zijn zonder de persoon met autisme erbij te betrekken en te leren kennen.
Veel mensen met autisme zijn sterk gemotiveerd om vrienden, relaties en hechte familiebanden te hebben, hoewel autisme vaak veralgemeend wordt als een aandoening die de sociale interactie negatief beïnvloedt. In verhalen van mensen met autisme, uit de eerste hand, lijkt het vooral dat autistische mensen zich comfortabel en op hun gemak voelen bij andere autistische mensen. Maar is dat werkelijk zo? In deze blog lees ik een onlangs gepubliceerd onderzoek vanuit mijn eigen ervaringen als mens met autisme bij andere autisten.
Greet in Knack Magazine van 5 juni 2019 in ‘Leven met autisme : ‘Ik wil elke dag hetzelfde, anders word ik opstandig’ van Tanja Dierckx
Tistje 