Spring naar inhoud

Tag: talent

#Ananas (5): Waarom heeft de ene het er moeilijker mee dan een andere?

Als persoon met autisme denk ik volgens mij in de eerste plaats gewoon anders. Anders dan de meeste anderen. Eerder dan een etiket benoemt de term een andere verschijningsvorm. Dat heeft voor iedere persoon met autisme andere gevolgen voor de waarneming, lichaamsbeleving, de leefwereld, de tijdsbeleving, de manier van bestaan tegenover anderen en de structuur en ervaring van bewustzijn. Voor de een zijn die gevolgen al ingrijpender in het leven dan voor de andere. Zelf ervaar ik wat autisme genoemd wordt als ingrijpend en doordringend. Dat maakt het vaak moeilijk,… Read more #Ananas (5): Waarom heeft de ene het er moeilijker mee dan een andere?

Waar ik bijzonder fier op ben …

Sommige mijlpalen in je leven kan je niet voorbij zonder ze te vieren. Ik heb het dan over werkelijk belangrijke, speciale gebeurtenissen. Grenzen die je verlegd hebt voor jezelf. Wendingen die jouw leven (weer) kleur hebben gegeven. Momenten die de moeite waard waren. Waarvan je in meer of mindere mate de invloed nog steeds ervaart. Iets waar je bijzonder fier op bent Het kunnen zowel eerste als laatste keren zijn. De eerste kus of het afscheid van een destructief mens. Het begin van een positieve gewoonte, het einde van een… Read more Waar ik bijzonder fier op ben …

Niet perfect, toch geprobeerd

Alles kan beter. Dat was de rode draad op school tussen mijn zesde en negentiende. Dat werd stevig op het hart gedrukt, in de oren geknoopt en in onuitwisbare inkt getatoeëerd. Nog niet op de huid, maar alleen omdat tatoeages alleen voor onderkruipsels waren. Wij, daarentegen, waren Gods kinderen. Neem dat vooral niet te letterlijk, zei mijn moeder toen ik dat thuis vertelde, je bent gewoon een jongen zoals alle anderen. Kan je écht niet beter? Gods kind of gewoon een zoon … in die tijd was ik niet zo… Read more Niet perfect, toch geprobeerd

Fingerspitzengefühl

Zolang ik al leef, heb ik de indruk dat in deze samenleving woorden die verwijzen naar lichaamsdelen overheersen. In het bijzonder wanneer mensen willen verwijzen aan werkpunten of defecten. Wie niet goed is in ellebogenwerk, steeds de vinger (te sterk) op de wonde legt of het hart op de (soms te scherpe) tong heeft liggen, heeft het duidelijk niet gemakkelijk in onze samenleving. Erkend of bot? De mate waarin we fingerspitzengefühl hebben, bepaalt volgens mij sterk hoe we in de samenleving staan. Of we erkend, gewaardeerd, verstaan worden. Of toch… Read more Fingerspitzengefühl

#Ananas (1): Wat als iemand je zegt iets beter niet te doen?

Wat als iemand me zegt iets beter niet te doen? Ik waardeer het als iemand dat advies geeft. Eigenlijk nog meer dan het advies om iets beter wel te doen. Meestal ben ik voor dat laatste nog niet klaar en voel ik mij gedwongen of geduwd. En dat werkt niet bij mij. Of het werkt net andersom. Net zomin als ik anderen een schop geef in een richting. Omdat ik niet zo zeker ben of dat wel de goede richting is. En omdat mensen aanmoedigen, een duwtje geven, … niet… Read more #Ananas (1): Wat als iemand je zegt iets beter niet te doen?

Met aan waarschijnlijkheid grenzende zekerheid geen Einstein

Sommige mensen weten iets zeker. Het staat zo onlosmakelijk vast dat het niet bevestigd hoeft te worden. Zelf weet ik bijna niets echt zeker. Van wat ik wel zeker weet, daarover weet ik vooral zeker dat het zeker voorlopig is. Of dat het een uitspraak is van anderen. Waarvan ik versta hoe ze tot stand is gekomen en wat ze voor mij betekent. Dat gaat voor veel op in dit leven, maar bijvoorbeeld ook voor mijn diagnose autisme. Zonder formele diagnose autisme zou ik van mezelf niet durven zeggen dat… Read more Met aan waarschijnlijkheid grenzende zekerheid geen Einstein

Rond de ‘ver-anders-ing’ van een stoornis

De lente is in het land. Sneeuwvlokjes dwarrelen. De gure wind waait een mengeling van zand, sneeuw en afval door de straten. Bakfietsers wagen zich op de spekgladde wegen. Het holebi-koppel van het jaar, Sneeuwwitje en Assepoes, toeteren zich met hun Batmobiel DSM Hybride 5.1 een weg door de hoofdstraat. Bijna rijden ze Moeder de Gans en haar dochtertje met zwavelstokjes omver. Alles en iedereen is anders Alles lijkt anders nu het wintert in Maart. Het lopen door winkelstraten, doelloos. Het stilletjes praten, alleen, in het onzichtbaar gewoel. Nagekeken door… Read more Rond de ‘ver-anders-ing’ van een stoornis

Ieder zijn tempo

Omgaan met feedback, met reacties, met kritiek, dat is niet eenvoudig. Dat merk ik vooral als ik een reactie laat op een blog van iemand met autisme. Vier op de vijf keer zie ik ze niet verschijnen. Wellicht ben ik gewoon te eerlijk. Zelf ben ik nochtans blij met elke reactie. Ook al gaat die soms lijnrecht in tegenover de ideeën die ik naar voor breng. Des te meer zelfs, want ik heb de wijsheid niet in pacht. En om het met een van mijn favoriete zangkunstenaars Raymond (van ’t… Read more Ieder zijn tempo