Onlangs las ik een artikel over de Dual Mind Theorie (DMT) van Derek en Caly Mickelson die een (nieuwe?) kijk op autisme biedt, waarbij de focus ligt op hoe informatie wordt verwerkt in het brein. Terwijl autistische personen moeite hebben met automatische, snelle verwerking, vereisen ze handmatige focus op details. De theorie erkent zowel de uitdagingen als de unieke waarnemingen van autisten, maar kan de emotionele impact en frustratie van hun ervaringen niet volledig vangen. Ik formuleer enkele bedenkingen.
In veel publicaties over autisme ligt de nadruk vaak op theoretische en filosofische aspecten, maar ze schieten tekort in het bieden van praktische inzichten. De ervaringen van autistische mensen zelf staan niet centraal, en discussies missen concrete oplossingen. Om vooruitgang te boeken, is het belangrijk te luisteren naar hun stemmen en streven naar praktische oplossingen.
Bespreking van tien jaar evolutie van het concept ‘dubbele empathie-probleem’ van de Britse autistische academicus Damian Milton.
De theorie van de gebroken spiegel als verklaring voor autistisch gedrag blijkt steeds minder recht te staan. In een artikel in de nieuwsbrief van EOS Psyche en Brein wordt een overzicht gegeven. In deze blog vat ik wat er bekend is over het verband van autisme en spiegelneuronen samen en geef mijn eigen visie hierop.
Citaat over wat een goede theorie over de oorzaken van autisme kenmerkt en wanneer dit niet het geval is van Peter Vermeulen en Steven Degrieck in ‘Mijn kind heeft autisme’ (uitgegeven bij Lannoo)
Nick Chown in Understanding and Evaluating Autism Theory (Jessica Kingsley Publishers, 2016) over wellicht de meest gebruikte uitspraak in voordrachten over autisme: als je één autist hebt gezien, dan heb je slechts één autist gezien. En waarom deze uitspraak herhalen wel nog zinvol kan zijn.
Anna is, zoals zoveel autistenmoeders, een ervaringsdeskundigen van de werkvloer, en is er als zodanig van overtuigd mijlenver voor te liggen op de theorieën die elke onderzoekers op zijn eigen vierkante metertje ontwikkelt. Ze moet wel, want ondanks de ‘Eureka’s’ die in slagorde haar kast vullen, vol hypotheses, vol mogelijke behandelwijzen, de een nog boeiender dan de ander, heeft nog geen enkele theorie een afdoende oorzaak onthuld, iets wat zou kunnen leiden tot de genezing van autisme. Is het van pure wanhoop dat er zelfs hier en daar iemand de… Read more ‘Het is maar een nieuwe hypothese’ →
Er zijn voor de ander, alles draait om de goede en nabije relatie (veel meer dan om het kost wat kost wegpoetsen van problemen), om zorg, om de waardigheid van de ander, om de basale act van erkennen, zodat de ander – hoe gek, hoe anders ook – voluit in tel is, om wederzijdsheid (van hartelijkheid tot strijd), om alledaagse werkvormen, om verhalen, om nauwgezette afstemming op de leefwereld, om de wil de ander uit te graven, het beste van zijn of haar mogelijkheden waar te laten worden en niemand… Read more Een soort voorzichtige traagheid →
Tistje 