Het lijkt erop dat het een schitterende zomer wordt. Af en toe wat zon, nu en dan een fikse bui, een frisse bries, niet al te warm maar toch ook niet bitter koud, een overvloed aan wolken … prima dus om wat bij te lezen. Zelf heb ik al jaren geen vakantie meer gehad. Bij Tistje.com wordt er elke dag keihard gewerkt, in het zweet des aanschijn, om van alles rond te krijgen. Er blijft dus weinig tijd over om boeken te lezen, laat staan te kopen. Zeker omdat ik… Read more #50books (24): Mijn boek voor de zomer →
In een-twee-drie krijg ik weinig gezegd. Nooit op het juiste moment. Spijts het cliché, zeg ik toch: ik hou van jou. Onbeholpen zacht. Warm en koud tegelijk. Als jij kijkt, ik naar de grond. Als ik kijk, jij naar de lucht. Verlangend naar rakelings contact. In vertraagde herhaling. Even, in een zalige vlucht. Steeds opnieuw. Het programma Joos van de Vlaamse nieuwsradio Radio 1 organiseerde een wedstrijd ‘een verhaal in 55 woorden’. Verhalen schrijven lukt mij helaas niet zo goed, dus heb ik maar dit poëtisch stukje ingestuurd. Niet gewonnen… Read more In 55 woorden →
Voor mij ben je net een echte moeder. Het duurt een tijdje voor ik het snap. Maar het staat er echt. Op het kitscherige kaartje op het stofferig dressoir van het appartement. Waar ik af en toe langskom. Marie-Jeanne Daar, op de zeedijk, met zicht op het strand, dertien hoog, woont Marie-Jeanne, een alleenstaande bejaarde vrouw. Haar hele leven verkoopster geweest in de Innovation, nu Galeria Inno, afdeling dameskleding. ‘Dat waren nog eens tijden’, mijmert ze soms terug en dist allerlei verhalen over bekende en minder bekende, lastige en geliefde… Read more Moederdag 2013 – Niets gaat boven het echte →
Probeer eens een terrasje in de zon, laat mijn gelukscoach mij weten. Zomaar, uit het niets, krijg ik af en toe een mailtje van hem. Omdat mijn ‘moodmeter’ al een tijdje rond de 6,43 stagneert misschien? Al komt dat wellicht meer omdat ik in gelukkige momenten daar niet mee bezig wil zijn. Vijf favoriete tips om gelukkiger te worden Voor mijn gelukscoach staan drie werkwoorden centraal: sporen, plukken, winnen. Sporen naar. Plukken van. En winnen door. Telkens aangevuld met geluk. Het leven hoeft niet moeilijker te zijn dan dat. Veel… Read more Een gelukskoekje op een terrasje in de zon →
Hoe iemand gezien wordt, zegt weinig over wie iemand is. Het zegt slechts hoe anderen die persoon een plaats in het leven geven. Anderen die op hun beurt ook een plaats krijgen toegewezen. Schijt aan wat anderen over ons denken? Hoe we omgaan met hoe anderen over ons denken, heeft wel invloed op wie we uiteindelijk worden. Sommigen kiezen ervoor schijt te hebben aan wat anderen denken. Door zichzelf vrij te vechten van al die meningen. Of ze ontkennen gewoon dat anderen iets over hen denken. Zelf kan ik niet… Read more De vier fasen in het leven van een mens zonder titel →
Naïef lijkt, jammer genoeg, in deze tijden veelal negatief. Zeker als ze de sociale vorm betreft. Traditioneel bestaan er immers nog andere vormen, waaronder de zinrijke eenvoud, de onbezonnen omgang, de hartstochtelijke impulsiviteit en de speelse of zorgeloze ernst. Naïviteit hoort voor de meeste mensen niet goed onthaald te worden. Integendeel zelfs. Mensen die naïef zijn moeten tegen zichzelf, en anderen als het even kan tegen hen, beschermd worden. Niet voorgevormd Nochtans betekent naïef zijn in wezen slechts dat je niet ‘voorgevormd’ bent, dat je een bepaalde kennis niet hebt.… Read more Naïef te zijn of niet →
Net als andere mensen werd ik geboren. Als een dier, met wat aardser verstand en een sneller hart. Bij mijn geboorte kreeg ik ook een berg aan gevoeligheden mee. Het soort dat ze nu autisme noemen. Er is mij iets wijs gemaakt Mensen zijn verrast wanneer ik hen vertel dat ik als autistisch ben bevonden. Het moet dat ik iets op de mouw ben gespeld. Dat kan haast niet anders. Dat ik die belediging moet aanvechten. Dat ik een slachtoffer ben van die maffia van de psychiatrie en orthopedagogie ‘die… Read more De onnavolgbare striptease van een (eigen)aardige simulant →
Zoals steeds op woensdag, sta ik vandaag voor een van de rekken in de plaatselijke supermarkt. Niet zomaar een rek. Voor het rek recht tegenover de diepvries. Waar in het midden mijn merk Provençaalse saus hoort te staan. Tenminste, daar stond die tot voor kort. Voor de zoveelste keer al vandaag scan ik het rek systematisch maar tevergeefs. Mijn ogen speurend naar mijn merk. In opperste concentratie. Zowat alles komt voorbij. Provençal in een tube, in een doorzichtige verpakking. Als wit merk, als huismerk, in tien andere merken. Als koude… Read more Op zoek naar Provençaalse saus →