Soms wordt ik een stekelvarken genoemd, omdat ik nogal wat allergieën heb. Niet in de letterlijke maar in de figuurlijke zin, in het kader van het model van de Kernkwadranten, waarin allergieën naast kernkwaliteiten, valkuilen en uitdagingen staan. In deze blog ga ik hier verder op in.
Onlangs kreeg ik een mailtje van Diane, psychiatrisch hulpverlener van mensen met autisme die een handicap hebben. Ze merkt dat veel mensen met autisme het moeilijk hebben met zichzelf en het hebben van beperkingen. Terwijl iedereen die heeft, volgens haar, hoewel mensen met autisme daar vaak minder zicht op hebben, en er dan ook vaker tegenaan botsen. Ze vraagt zich af in welke mate ik mijn handicap ervaar en in welke mate niet, en of er situaties zijn waarin ik helemaal geen noemenswaardige beperkingen ervaar. In deze blog probeer ik er genuanceerd op te reageren en te beschrijven hoe ik mijn handicap ervaar.
Een transcriptie van een gesprek met Theo Peeters, een Belgische neurolinguïst gespecialiseerd in het autismespectrum, over hoe we het leven van mensen met autisme volgens hem kunnen verbeteren, welke positieve en minder positieve evoluties hij ziet en wat iemand volgens hem nodig heeft om als beroepskracht met mensen met autisme te kunnen samen werken.
Sylvia Witteman, Columniste in de Volkskrant, schrijft vandaag een column over hoe ze zichzelf herkent als Asperger, maar toch niet ingaat op de roep om op zoek te gaan naar een diagnose. In deze blog steun ik haar daarin, omdat die term maar een element is in de weg naar een oplossing.
J’ai toujours voulu le faire. Ik heb het altijd al willen doen. Het moet zowat de meest geziene zin zijn in ons land. Op een steenworp van het Centraal Station van Brussel. Ik heb me altijd afgevraagd wat het betekende. Voor hem of haar, voor anderen, voor mij. En in deze blog probeer ik dat uit te leggen.
Annelies (43) is lezeres van deze blog, tevens moeder en hulpverlener. Via mail stuurt ze volgende: Onlangs hoorde ik op een lezing over autisme dat iemands veerkracht bepaalt hoe diens autisme zich uit. Ik lees af en toe op jouw blog en kom die veerkracht ook wel eens tegen. Hoe sta jij tegenover de vernoemde uitspraak en hoe zou jij die veerkracht dan omschrijven? In deze blog probeer ik daar vanuit mijn eigen ervaring en kennis op te antwoorden.
John Elder Robison in Switched On (Oneworld Publications, 2016). Waarin John Elder Robison, voormalig autist, via een proefonderzoek met transcraniële magnetische stimulatie zijn autisme experimenteel liet behandelen. Het boek laat zowel de negatieve als positieve kanten van de stimulatie zien. Eén van de minpunten die hij vernoemt is de impact op zijn relatie met zijn vrouw en het verlies van vrienden. Hij kijkt ook anders naar zijn zoon met autisme.
Een persoonlijke bespreking van het programma ‘Het is hier autistisch’, dat loopt op NPO 3, donderdagavond om 21h05. Waarbij ik ook blogs van andere mensen met autisme betrek, en de beeldvorming van autisme zowel als de mindere kanten van dit programma probeer aan te kaarten.
Tistje 