Nummer zeventien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over de voorkeur voor bepaalde kleuren, dieren, bloemen of objecten. Hoe ik laat merken dat ik iemand aardig vind. Waarom ik eet. Of ik wel eens dans voor de spiegel. Waarin ik anders ben dan anderen. Waar ik rustig van wordt. Of ik de indruk heb dat anderen me zien zoals ik ben. Wat ik waardeer in mijn partner of beste vriend(in). Of ik liever één-op-één contacten of groepscontacten heb. En wanneer ik het laatst gehuild heb in het bijzijn van anderen.
Een korte bespreking van een mooi voorbeeld uit het vroege werk van Landschip, Konijn met label, een tableau vivant kennis maken met zes konijnen die een licht werpen op de menselijke diversiteit.
Francesca Happé in Autism Spectrum Disorder in Mid and Later Life van Scott D. Wright (ed.) (Jessica Kingsley Publishers, 2016) over de hoop op een cognitieve reserve van ouderen met autisme en de mogelijkheid tot interventies voor (medioren en) ouderen met autisme om hun bestaanskwaliteit te maximaliseren.
Nummer zestien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over waar ik beroemd mee zou willen zijn en hoe het voelt afgewezen te zijn. Wie ik beter wil leren kennen, en of ik altijd lekker ruik. Hoeveel boeken ik per jaar lees en of ik iets bijzonders doe om mijn gezondheid te verzorgen. Of ik mezelf wel eens google en of ik praat tegen de voorwerpen om me heen. Tot slot twee diepzinniger vragen: wat is mijn grootste tekortkoming en wat heb ik geleerd in het leven. Voor zover ik dat laatste nu al, als jonge knaap in het begin van de veertig, zou kunnen zeggen natuurlijk.
Michael Barton in A Different Kettle of Fish: a day in the life of a physics student with autism (Jessica Kingsley Publishers, 2014) (zie ook het interview met de auteur op BBC Ouch) over hoe hij als student met autisme het denken van mensen zonder autisme typeert aan de hand van een diagram.
Nummer vijftien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over welke landen ik nog wil bezoeken, welke (super)kracht ik graag zou hebben, en wanneer ik wel eens door grond zakte (van schaamte). Van welk liedje ik vrolijk wordt, hoe flexibel ik wel (of niet) ben. Of er vreemde eetcombinaties zijn waar ik gek op ben. En wat ik zoal doe tijdens het wachten in een rij. Tot slot ook nog enkele moeilijker vragen: waar ik afleidt dat ik van iemand houd, of verzoeningen altijd tot littekens leiden, en of ik vaak gesprekken voer in mijn hoofd.
Merel Boogaard, vrouw met autisme in Anders kijken naar autisme: comfortabel met een andere manier van zijn (Ankh-Hermes, 2016) over hoe zij de groep van mensen met autisme zou beschrijven, en hoe ze volgens haar herkenbaar zijn in een groep mensen.
Alle samenvattingen van de 31 artikels verschenen op deze blog in de voorbije maand (juni 2016).
Tistje 