Bijdragen over autisme, in combinatie met de subcategorieën
Lynn Hart in Ik ben wie ik ben en ik doe wat ik doe: mijn leven met autisme (Purple Submarine, 2016) over de manier waarop haar de diagnose autisme is meegedeeld, en de bewering dat als ze in Afrika had gewoond ze waarschijnlijk geen problemen zou gehad hebben.
In ‘Aan het werk: een job als springplank’ (Lannoo, 2016) komt onder andere het verhaal van Bart, interimkracht en magazijnmedewerker met autisme aan bod. Bart vertelt hoe hij in aanraking kwam met de interimsector, en hoe hij van vakantiebaantje via werk om studies te betalen naar vast werk probeert te evolueren. In deze blog bespreek ik kort het boek en uitgebreider het verhaal van Bart, met enkele bedenkingen van mezelf op het einde.
In deze blog beschrijf ik de weg van het idee van een voordracht rond een bepaald thema (dat te maken heeft met autisme) tot de recuperatie van de voordracht zelf, hoe die in zijn werk gaat en hoelang ze duurt, en hoe mijn partner erbij betrokken is.
Michael John Carley in Asperger’s From the Inside Out: A Supportive and Pratical Guide for Anyone with Asperger’s Syndrome over het terug opnieuw kunnen beginnen of proberen als persoon met autisme.
Janna stelt me via mail de vraag vraag hoe en wat ik zou schrijven mocht ik niet onder invloed van bepaalde (farmaceutische) medicatie zou schrijven, vanuit de veronderstelling dat ik die zou nemen. Vanuit de veronderstelling dat de farmaceutische medicatie die ik neem werkelijk een invloed zou hebben op wat ik schrijf, probeer ik mij voor te stellen welk effect er zou zijn mocht ik deze medicatie niet meer nemen. Het blijft echter gissen, en bij vermoedens.
De zevende in de lange reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over leven na de dood, op wie ik zoal boos ben, het gebruik van het openbaar vervoer, of ik geworden ben wat ik vroeger droomde te worden, wat me verdriet doet, welke eigenschap ik het meest waardeer in mijn lief, wat mijn grootste (hier: belangrijkste) aankoop is geweest, of ik mensen een tweede kans geef en of ik veel vrienden heb. Kortom, alles wat u niet in de roddelbladen kon lezen (wegens volstrekt onbelangrijk), komt u hierna te weten.
Wat het psychoanalytisch kan betekenen wanneer een jongere met autisme op het scheldwoord ‘autist’ opwerpt dat hij een ‘aspie’ is en de andere “een echte autist”. Uit Verstandelijke beperking en psychoanalyse: echo’s van een verlangen / gered. door Johan De Groef, Rudi Vermote (Garant Uitgevers, 2016)
Schrijven hoeft een mens niet alleen in woorden, het kan ook in beelden, in muziek, met zand of met water, en mogelijks zelfs in zuchten. Op het einde van de dag maak ik op mijn Tumblr-stek een verhaal in beelden. Zonder veel gedoe. In deze blog schrijf ik enkele achterliggende gedachten daarbij.
Tistje 