Janna stelt me via mail de vraag vraag hoe en wat ik zou schrijven mocht ik niet onder invloed van bepaalde (farmaceutische) medicatie zou schrijven, vanuit de veronderstelling dat ik die zou nemen. Vanuit de veronderstelling dat de farmaceutische medicatie die ik neem werkelijk een invloed zou hebben op wat ik schrijf, probeer ik mij voor te stellen welk effect er zou zijn mocht ik deze medicatie niet meer nemen. Het blijft echter gissen, en bij vermoedens.
De zevende in de lange reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over leven na de dood, op wie ik zoal boos ben, het gebruik van het openbaar vervoer, of ik geworden ben wat ik vroeger droomde te worden, wat me verdriet doet, welke eigenschap ik het meest waardeer in mijn lief, wat mijn grootste (hier: belangrijkste) aankoop is geweest, of ik mensen een tweede kans geef en of ik veel vrienden heb. Kortom, alles wat u niet in de roddelbladen kon lezen (wegens volstrekt onbelangrijk), komt u hierna te weten.
Wat het psychoanalytisch kan betekenen wanneer een jongere met autisme op het scheldwoord ‘autist’ opwerpt dat hij een ‘aspie’ is en de andere “een echte autist”. Uit Verstandelijke beperking en psychoanalyse: echo’s van een verlangen / gered. door Johan De Groef, Rudi Vermote (Garant Uitgevers, 2016)
Schrijven hoeft een mens niet alleen in woorden, het kan ook in beelden, in muziek, met zand of met water, en mogelijks zelfs in zuchten. Op het einde van de dag maak ik op mijn Tumblr-stek een verhaal in beelden. Zonder veel gedoe. In deze blog schrijf ik enkele achterliggende gedachten daarbij.
Leesverslag van ‘Een echt mens: autobiografie van een vrouw met autisme’ van Gunilla Gerland (Uitgeverij Houtekiet, 1996 – 2016)
Waarom autisme niet het enige verhaal is dat over mij (als mens met autisme) verteld kan worden. Waarom het eerder logisch is dat ik mijn autisme zelf niet ervaar, mogelijks niet kan ervaren. Welke reis ik heb afgelegd in de omgang met (mijn) autisme. Wat voor mij uiteindelijk het belangrijkste is. Dat leest u in deze blog.
Vrije lectuur van Mir felt wohl die Empathie : Marvin lebt mit Asperger-Autismus van Angela Horstmann in Kölner Stadtanzeiger van 31 mei 2016 over Marvin (24) die vertelt over hoe hij opgroeide, in het buitengewoon of speciaal onderwijs studeerde en op zijn tiende een diagnose autisme kreeg.
Een samenvatting en verslag van de (Engelstalige) lezing van Peter Vermeulen (Autisme Centraal) op de Research Autism Conference met als thema ‘The Janus View of Autism’, in november 2015, op basis van een Youtube-registratie.
Tistje 