Spring naar inhoud

Tag: beeld

‘Hoe zie je het verdere leven?’ … autisme en toekomst

Vicky (29) specialiseert in de psychiatrie en bedankt me, via het formulier op deze blog, voor de interessante bijdragen. ‘Je vult vooral het 1000 vragen aan jezelf-experiment op een heel eigen manier in’, schrijft ze. ‘Wat ik echter nog niet vaak aan bod zag komen, is je toekomstbeeld. Kan je hierover wat schrijven? Ook al heb je er misschien niet meteen zicht op?’ In deze blog ik op Vicky’s vraag een antwoord te formuleren.

Heeft u als autistische schrijver een muze?

Jo (45) stelt me via mail deze vraag: Heeft u als autistische schrijver een muze? Kan u me uitleggen hoe dat in zijn werk gaat als je autisme hebt? Jo is zelf beeldende kunstenaar en is naar eigen zeggen door het leven met autisme gefascineerd, meer specifiek de pure originaliteit die eruit voortkomt. In deze blog probeer ik aan Jo een antwoord te geven.

Naar een andere wereld …

De reis begint. Zo heet dit beeld dat ik ergens vond op het internet. Het toont een jongen op een zolderkamer. Met warme trui en wandelschoenen. Geknield voor wat een magisch kader of een poort tot een andere wereld lijkt. In deze blog enkele observaties bij het beeld.

‘Jij bent vast een autist!’

Ik heb ooit een gesprek aan een dinertafel gehad dat als volgt ging: (man die ik net had ontmoet): ‘Zo, dus jij bent schrijver? Dan ben je vast een autist.’ (Ik): ‘Eh …’ (Man die ik net had ontmoet, nu met een grote grijns): ‘Jaaa, zie je wel, echt zo’n autistje. Jij weet vast precies wat voor schoenen mijn buurman aan heeft. Dat heb jij meteen gezien.‘ (Ik): ‘Nou …’ (Man die ik net had ontmoet en die ik nu al behoorlijk graag wilde wurgen): ‘Kom op, zeg dan wat voor soort schoenen het zijn!… Read more ‘Jij bent vast een autist!’

‘Vergeleken met Raymond Babbitt was ik een kleuter’

Wellicht omdat het bestaan van een fotografisch geheugen niet erg wetenschappelijk onderbouwd is, ben ik geneigd mijn gave met het begrip ‘hypermnesie’ te beschrijven. Het is iets waar ik tot op heden slechts terloops melding van heb gemaakt, gewoon omdat het een bescheiden rol in mijn leven speelt. Het is een kunstje, zoals een ander leuk kan jongleren of schilderen. Ik ben geen wonderkind, maar ik kon makkelijk leren. Het was gewoon heel handig. Bij het mondeling examen Nederlands, toen ik vooral magisch-realistische romans op mijn boekenlijst had gezet, kreeg… Read more ‘Vergeleken met Raymond Babbitt was ik een kleuter’