Spring naar inhoud

Tag: citaat

Autisme, Nietzsche en Dionysos

Vijf jaar geleden zag ik een documentaire op National Geographic. Een beroemde neuroloog, Alan Synder, probeerde bij gezonde mensen symptomen van autisme op te wekken. Hij verdoofde hun linkerhersenhelft, en wat bleek? Het werden rekenwonders. Een doosje tandenstokers dat op de grond viel, konden ze in een oogwenk tellen. Precies zoals Dustin Hoffman in ‘Rain Man’. Die documentaire, dat was een geweldige aha-erlebnis. Ik had filosofie gestudeerd. Nietsche gelezen, dus. zoals iedereen had ik er nog geen kwart van begrepen, maar wat ik altijd goed onthouden had, was dat twee… Read more Autisme, Nietzsche en Dionysos

De spirituele dimensie van autisme

Autisme is vaak beschreven en beschouwd als mysterieus door de spirituele dimensie, de verschillen in zintuiglijke waarneming, betekenisverlening, taalontwikkeling en communicatie die soms onverstaanbaar waren voor ‘normale’ mensen. Dit spiritueel aspect van de aandoening kan meer inzicht (of meer verwarring!) brengen in de manier waarop wij autisme zien en onze rol in het helpen van autistische individuen en hun families. Anderzijds kan autisme ons dichter brengen bij het verstaan van het fenomeen van spiritualiteit. Olga Bogdashina in ‘Autism and Spirituality: Psyche, Self and Spirit in People on the Autism Spectrum… Read more De spirituele dimensie van autisme

Een soort voorzichtige traagheid

Er zijn voor de ander, alles draait om de goede en nabije relatie (veel meer dan om het kost wat kost wegpoetsen van problemen), om zorg, om de waardigheid van de ander, om de basale act van erkennen, zodat de ander – hoe gek, hoe anders ook – voluit in tel is, om wederzijdsheid (van hartelijkheid tot strijd), om alledaagse werkvormen, om verhalen, om nauwgezette afstemming op de leefwereld, om de wil de ander uit te graven, het beste van zijn of haar mogelijkheden waar te laten worden en niemand… Read more Een soort voorzichtige traagheid

Autisme als aanzet tot een betere wereld

Onze samenleving kent een snel groeiende, problematische handicap, die goede banden binnen families en gezinnen smeedt en slechte verbreekt, die mensen ertoe noopt op een duidelijke en directe manier met elkaar te communiceren, die betekenisloze sociale interactie tot het minimum herleidt, die mensen tot het uiterste stimuleert om over zichzelf te leren en die ons tegelijk aanzet om er samen een betere wereld van te maken. Deze handicap wordt autisme genoemd – en ik kan niet inzien wat er verkeerd aan is, toch? Je kan niet geloven hoe blij ik… Read more Autisme als aanzet tot een betere wereld

De tragiek der schreeuw

Ik heb het gevoel dat ik in een andere wereld leef. Dat ik mij voortdurend aan “de wereld” moet aanpassen terwijl ik dat niet kan. Ik beschik gewoon niet over die capaciteiten. Ik begrijp “Dé wereld” niet en niemand begrijpt mijn wereld. Ik word dikwijls kwaad op mezelf en hoop het nu eindelijk geleerd te hebben en anders te gaan doen of denken. Maar het gebeurt niet. Ik WIL het anders! Ik zou er alles voor geven. Maar ik KAN het niet anders. Ik mis linken. Ik begrijp de wereld… Read more De tragiek der schreeuw

De mogelijkheid van heel wat normaals in mij

Een belangrijk deel in werken met mensen met autisme ligt in het erkennen van autisme en de effecten ervan. Een tweede sleutel is verstaan dat terwijl iemands autisme een hoofdzaak is in diens leven, er ook nog andere dingen belangrijk zijn, zoals voor iedereen. We reageren op onze omgeving, we hebben een eigen persoonlijkheid, we hebben genetische bagage en we hebben een eigen ervaring. Dat alles maakt wie we zijn en hoe we reageren op wat ons overkomt en wat we doen. Dat alles wordt ook beïnvloed door autisme, maar… Read more De mogelijkheid van heel wat normaals in mij

Diametraal denken

De wereld van de normale mensen en de wereld van de autistische mensen bestaan momenteel diametraal tegenover elkaar. Dit is een idee dat voortkomt uit de benadering van het deficit. Autisme wordt in die benadering gezien in termen van tekortkomingen. Autisme en normaliteit worden in dat denken gezien als elkaar uitsluitend. Ofwel ben je autistisch, ofwel ben je normaal. Een mens kan maar tot een van beide werelden behoren. Maar wat als deze twee werelden elkaar niet uitsluiten? is het mogelijk dat beide werelden in een intieme omhelzing met elkaar… Read more Diametraal denken

Geen aanstellerij

Toen ik in de twintig was, raakte ik bevriend met een man met autisme. Hij was op zijn zevende beginnen spreken, lachte vooral om wat niet grappig leek en trok zich niets aan van omgangsregels of beleefdheid. Hij was zeer rationeel, methodisch en kon sneller dan wie dan ook berekenen welke personen een fortuin op de beurs hadden verdiend. Hij had een fotografisch geheugen en had een mooie verzameling kunst bijeen vergaard. Toen ik hem eens bezocht op een weekend, liet hij een cd van Philip Glass onafgebroken spelen –… Read more Geen aanstellerij