Spring naar inhoud

Tag: citaat

Een bemoedigend beeldje

Soms werk ik me rot voor slechts een klein beetje aandacht en verkoop. Dan wil ik weer onder het maaiveld verdwijnen, mensen willen mijn boeken toch niet lezen en ik ben het beu mezelf steeds tegen te komen bij het schrijven van columns over autisme, die verder voor niemand interessant zijn. Meer dan eens vrees ik dat ik het mis heb gehad. Ik ben geen vrouw met een missie, maar een mislukkeling. Iemand die er niet toe doet. Dan zie ik het kleine beeldje en ben ik in staat het… Read more Een bemoedigend beeldje

Gevoelens

“Gevoelens zijn gewoon een plaatje op het scherm in je hoofd hebben van wat er mogen gaat gebeuren of volgend jaar, of wat er had kunnen gebeuren in plaats van wat er werkelijk gebeurde. En als het een vrolijk plaatje is lachen ze, en als het een verdrietig plaatje is huilen ze.” Christopher in Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon

Nagel aan de doodskist

“Soms worden vader en moeder heel boos als ik dingen deed en dan schreeuwden ze tegen me of schreeuwden ze tegen elkaar. Vader zei weleens: “Ik zweer het je, Christopher, als je je niet gedraagt krijg je een ongelooflijk pak op je donder.”, of moeder zei “Jezus, Christopher, ik denk er serieus aan om je in een inrichting te doen”, of moeder zei: “Je bent een nagel aan m’n doodskist.” Christopher in Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht van Mark Haddon

Autistischer of meer mezelf dan ooit?

De jaren na de diagnose leek ik autistischer dan ooit. Dat kwam omdat ik mezelf meer mocht zijn. Ik bleek ineens ook veel minder te kunnen en aan te kunnen. In feite was niets veranderd. Alleen hield ik nu rekening met mezelf. Voor anderen een vaak moeilijk te verteren iets. Ik kon het vroeger toch immers ook altijd, waarom nu dan opeens niet? Wat ze vergaten, was dat ik het vroeger ook niet kon maar wel deed, met alle slopende gevolgen van dien. Maar dat zagen mensen niet. Dat ik… Read more Autistischer of meer mezelf dan ooit?

Werkelijk veel erger

Ik voel teveel. Dat is wat er mij aan de hand is. Denk je dat iemand teveel kan voelen? Of net voelen op de verkeerde manier? Mijn innerlijk klopt alvast niet met mijn uiterlijk. Kan iemands uiterlijk niet met iemands innerlijk kloppen? Ik weet het niet. Ik ben gewoon mezelf. Misschien maakt dat iemands persoonlijkheid: het verschil tussen diens innerlijk en diens uiterlijk. Maar alles is erger voor mij. Ik vraag me af of iedereen denkt dat het erger is voor hem of haar. Misschien wel. Maar voor mij is… Read more Werkelijk veel erger

Links – Rechts …

Als linkerhersenhelft ben ik wetenschapper en/of wiskundige, koester het vertrouwde, ga op in categoriseren met accuratesse, ben een en al lineair en analytisch en strategisch en praktisch denken. Altijd wil ik overzicht. Bovenal een meester in woorden en taal. Realistisch, uiteraard. Vervuld van orde, natuurlijk. Logisch in hart en nieren, in gedachten. Ik weet exact wie ik ben. Als rechterhersenhelft ben ik creatief, vrije geest, passioneel. Vol verlangen en sensualiteit. Als het geluid van bulderend gelach. Met het gevoel van blootsvoets leven op het zand. In een vloeiende beweging met… Read more Links – Rechts …

Videorecorder

Ik heb een enorme bibliotheek van videotapes en geluidsbanden in mijn hoofd en al naar gelang de situatie draai ik daar stukjes uit af.Als kind werd ik uitgescholden voor ‘bandrecorder’, omdat ik niet veel materiaal had en steeds hetzelfde zei. Mijn favoriete onderwerp was een bepaalde kermisattractie, die ik technisch helemaal begreep. Ik vertelde mensen mijn verhaal over die attractie en sloot dan standaard af met de vraag wat zij van de attractie vonden. Als ze hadden geantwoord, wist ik niks meer te zeggen. Om niet onbeleefd te lijken, draaide… Read more Videorecorder

De ziekte van onduidelijkheid

Het is echt niet makkelijk om te leven met de ziekte van onduidelijkheid. Elke dag wil ik, samen met andere mensen, duidelijkheid. Dat is niet altijd even makkelijk, want soms geeft iemand van wie je wil niet gelijk antwoord, en dat is heel moeilijk. Evelien Bleeker (samen met Colette de Bruin) in De ziekte van onduidelijkheid (Graviant, 2009)