Echt een autist uit het boekje …

autist-uit-het-boekje

Dave heeft ook autisme, maar anders dan ik. Hij is echt een uit het boekje. Alles moet bij hem tot in de puntjes geregeld zijn. Als je met hem wilt afspraken en je zegt ‘rond drie uur’ dan wordt ie helemaal gek: “Hoezo rond drie uur?’ schreeuwt ie. “Zien we elkaar om drie uur? Of vijf over drie? Of tien voor drie?”. Als je met hem om drie uur afspreekt, belt ie je om tien voor, om te zeggen dat ie er over tien minuten is.

Ik snap zijn irritatie over mensen die zeggen: ‘Ik zie je zo’. Of: “Ik bel je binnenkort’. Het is niet duidelijk hoe lang zo of binnenkort duurt, dus je hebt geen idee waar je aan toe bent. Je kunt zeggen dat het allemaal niet zo nauw luistert, maar als ik aan een klif hang en ik weet dat ik over dertig seconden wordt opgetakeld, hou ik voor. Maar zeg je: ‘Ik kom je binnenkort helpen,’ dan stort ik naar beneden: ‘Aaaaaaah’

Erik Jan Harmens in Het Parool van 24 december 2016

4 Comments »

  1. Oh hier gaan we weer… redeneren vanuit anekdotes en vooral proberen gedrag van anderen in een hokje te stoppen om dingen te plaatsen. Er is niet zoiets als een “echte” autist. Er is maar 1 ding wat alle autisten met elkaar verbindt, en dat is de manier van informatieverwerking. Al het andere is variabel.

    Maar ja, Erik Jan Harmens heeft dan ook geen autisme, hij heeft een zoon met autisme. En zoals zovelen die niet autistisch zijn maakt hij een gigantische denkfout (overigens kunnen autisten zelf dit ook doen, zo heb ik de ene autist horen stellen dat alle autisten PVV stemmen en een andere autist horen zeggen dat autisme leidt tot een anarchistisch links wereldbeeld… wtf!!!). Hij probeert een beeld van autisme te krijgen. Neem daarin mee dat hij voor het Parool schrijft en dat hij dichter en schrijver is en het is al meteen aannemelijk dat hij een intuïtief denker is in zijn modus operandi.

    Nee, dit soort mensen redeneren op intuïtie en niet op analytisch/kritisch denken. Maar daardoor dragen ze wel bij aan de missconcepties die bestaan over autisme. En in dit geval, de “echte” autist. Terwijl het antwoord op de vraag wat autisme is heel makkelijk is, klinisch gezien dan, het is een stoornis in de informatieverwerking. En als ze zeggen dat autisme een spectrum stoornis is, dan wordt daarmee bedoelt dat het in alle lagen van de bevolking voorkomt in alle soorten en maten. Wat zichtbaar is en wat je niet ziet.

    Het woord spectrum is ook zeer toepasselijk. Het komt uit de natuurkunde en wordt gebruikt om een heel scala te omschrijven. En scala is een ander woord voor schaal. Neem nu bijvoorbeeld het spectrum als we licht beschrijven. Mensen zien maar een kleine beperkte schaal daarvan met het gewone oog. Om de volle schaal te zien hebben we instrumenten nodig. Infrarood bijvoorbeeld is niet te zien voor het menselijk oog.

    En dat gaat ook op voor autisten als men het woord spectrum gebruikt. En juist dit soort berichtgeving en schrijven zorgt ervoor dat mensen van die tenenkrommende dingen zeggen zoals;”Oh, dat is niet echt autistisch.” of:”Wat autistisch van me dat ik dat zo deed.”. En ga zo maar door en dragen direct bij aan de stereotype beeldvorming over autisme en dat is niet goed!

    Dus bedankt Erik Jan Harmens voor je bijdrage van stereotypering van autisme, je helpt je zoon er ook echt mee als koene voorvechter. Ik ben slecht in sarcasme, maar dit is wel sarcastisch bedoelt.

    Liked by 1 persoon

    • Los van de achterliggende theoretische beschouwing die je geeft, heb ik dit fragment gekozen omdat ik me er wel sterk in herken. Ik had zelf niet zo gelet op de annotatie die ‘uit het boekje’ gaf. Het is nu eenmaal deel gaan uitmaken van mijn leven, denk ik. Of de auteur van het fragment ook aan stereotypering doet, ik denk het eigenlijk niet. Ik denk wel dat veel mensen met autisme, en ik natuurlijk ook, eens moeten stilstaan of we zelf niet blijven hangen in steeds dezelfde termen, en daardoor drammerig overkomen.

      Like

  2. Ik reageer namens mijn zoon (33) met autistische stoornis. Die heeft geen moeite met “rond drie uur”. Hij rekent dan ca. een kwartier vóór tot ca. een kwartier na 3 uur. Iedereen die daarvoor of daarna die marges komt, komt onaangekondigd en dáár kan hij absoluut niet tegen.

    Liked by 1 persoon

  3. Ik zie je zo, we spreken elkaar nog wel, je mag me altijd bellen als je wil spreken…
    Ik hoor het ook regelmatig, maar ondertussen heb ik er al mee leren leven dat als NT-ers – en ik wist tot een paar weken geleden nog niet het verschil tussen NT-ers en mensen met ASS – eigenlijk bedoelen:
    laat het nu maar, ik ben het beu naar je te luisteren, je kan hopen me nog te spreken, maar ik met iemand anders, als je belt, dan zoek ik wel een excuus om je af te wimpelen.
    Of dit aan het verschil ligt tussen auti en NT weet ik niet, misschien ligt het gewoon aan onze maatschappij. Of gewoon aan mij die te zorgzaam opgevoed ben, dat ik altijd “in de val trap” te willen doen wat ik beloof, of waarvan ik denk dat ik er iemand een plezier mee doe.
    Of dat een slechte eigenschap weet ik niet. Misschien komt die ook voor in het autisme-boekje.
    In elk geval kan ik er niet tegen als er afgesproken wordt “ik zal volgende week eens afkomen” en dan blijkt dat je niemand hoeft te verwachten. Zelfs niet onaangekondigd. Als ik iets beloof dan doe ik het graag, en ja, ik probeer wel op tijd te komen. Anders moet ik me in duizend bochten wringen om me te excuseren dat ze op mij moeten wachten hebben. Mijn enige probleem is dan dat ik niet weet wanneer ik mij moet recht stellen om te vertrekken. Ik voel dat niet.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s