Dit artikel is een verslag van de voordracht die ik gaf voor de Vlaamse Vereniging Autisme, regio Roeselare. Ik ga dieper in op drempels en ervaringen over communicatie, hoe communicatie volgens mij verloopt, welke aandachtspunten er volgens mij zijn in de communicatie met iemand met autisme, hoe je iets duidelijk kan maken aan iemand die moeilijkheden ondervind in de communicatie en welke voorbeelden ik heb op vlak van aangepaste communicatie. Tot slot ga ik ook in op toepassingen van communicatie, zoals in de relatie ouder-kind, in de relatie met (niet-autistische) hulpverleners, in de partner – of liefdesrelatie met iemand met autisme, en in virtuele communicatie. Om te eindigen met enkele tips en hoe verder op weg te gaan.
Riet (17) mailt me : Ik heb een jonger broertje met autisme. Straks moet ik kiezen wat ik volgend jaar ga studeren en ik zou graag voor autismedeskundige studeren. Zo kan ik mijn broertje beter verstaan en anderen in moeilijke situaties helpen. Heb je tips voor opleidingen of hoe ik dat het best aanpak? In deze post probeer ik op de vraag van Riet een antwoord te geven.
Els Mattelin in Oplossingsgericht werken met mensen met autisme: het werkt (Sociaal.net, 17 december 2015) over wat wel werkt en niet werkt, en de rol van de eigen oplossing van iemand met autisme daarin.
Over het opmaken van een levenstestament, naar aanleiding van een brochure die ik zag liggen in de wachtkamer van de huisarts, bij een bezoek aan haar praktijk.
Citaat van Els Mattelin (Dynamiek vzw) over het adagium ‘Don’t fix what isn’t broken’ oftewel waarom zouden we (als hulpverlener) iets veranderen als het geen probleem vormt voor de persoon met autisme?
In Secrets to Success for Professionals in the Autism Field beschrijft ervaringswerker en autismeconsulente Gunilla Gerland voor hen wat ze (nog meer) kunnen doen (of best laten) voor mensen met autisme en hun omgeving (ouders, partners, broers en zussen). Dit artikel vormt een uitgebreid leesverslag van dit boek dat op de plank zou moeten staan bij elke hulpverlener die met mensen met autisme in contact.
‘Het is vooral de maatschappij die het mij als persoon met autisme moeilijk maakt om mezelf te zijn.’ Je kan bij die stelling veel vraagtekens plaatsen, maar ze komt vaak terug op virtuele fora waar mensen met (een vorm van) autisme actief zijn. Je kan, net als een vroegere psychiater van mij, ook heel wat bezwaren hebben tegen het virtuele. Dat die mensen die op die fora en blogs actief zijn niet echt bestaan. Dat het schimmen zijn, geen subjecten met een mening, onvolwassenen, die hun kinderachtige weerstand spuien op… Read more Wat belet mij om mezelf te zijn? →
Er zijn voor de ander, alles draait om de goede en nabije relatie (veel meer dan om het kost wat kost wegpoetsen van problemen), om zorg, om de waardigheid van de ander, om de basale act van erkennen, zodat de ander – hoe gek, hoe anders ook – voluit in tel is, om wederzijdsheid (van hartelijkheid tot strijd), om alledaagse werkvormen, om verhalen, om nauwgezette afstemming op de leefwereld, om de wil de ander uit te graven, het beste van zijn of haar mogelijkheden waar te laten worden en niemand… Read more Een soort voorzichtige traagheid →
Tistje 