Monoloog van een autismecriticus
Een monoloog van een autismecriticus – opgebouwd uit enkele reacties van mensen op mijn blog en getuigenissen, en gesprekken met mensen uit mijn omgeving, die het autisme en wat ik doe relativeren.
Een monoloog van een autismecriticus – opgebouwd uit enkele reacties van mensen op mijn blog en getuigenissen, en gesprekken met mensen uit mijn omgeving, die het autisme en wat ik doe relativeren.
Nummer twintig in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Of ik vaak initiatief neem. Aan welk huisdier ik goede herinneringen heb. Of er genoeg op mijn spaarrekening staat. Of ik altijd blijf wonen waar ik nu woon. Of ik gevoelig ben voor kritiek. Of ik bang ben voor iemand die ik ken. Of ik vaak tijd voor mezelf neem. Waar ik het laatst een slappe lach om had. Of ik tien minuten over iets zou kunnen improviseren waar ik voorheen nog niet over gepraat heb. En als er drie beeldschone, naakte vrouwen voor me zouden staan, welke van de drie zou ik dan kiezen en wat heeft dit volgens mij met economie te maken.
Citaat van juriste en disability-activiste Harriet McBryde Johnson uit ‘Too late to die young’ (Picador, 2005) over de neiging van mensen om mensen met een handicap terug te dringen in enkele starre verhaalvormen, en hoe deze vrouw met een handicap daar op reageerde door te volharden in de actieve ‘ik’.
Kort (kijk)verslag van de film ‘Temple Grandin’, met Claire Danes, een film over het leven van de gelijknamige vrouw met autisme, auteur en spreekster, en tevens deskundig in het ontwerpen van slachthuizen.
Nummer achttien in de reeks van 1000 vragen aan jezelf-blogs. Over met wie ik het liefst een vrije dag doorbreng. Wat het beste advies was dat iemand me ooit gaf. Waar ik aan denk bij de zomer. Hoe mijn favoriete parfum of geurtje ruikt. Welke kritiek me het meest raakt. Wat ik vind van mijn uiterlijk. Of ik aardig ben voor mezelf. Of ik plastische chirurgie zou overwegen. Of ik denk dat ik slim ben. En welke boeken slecht voor mij of mijn gezondheid zijn of me (letterlijk of figuurlijk) ziek maken.
Reactie via mijn mail verzonden door een persoon die naar eigen zeggen iemand met autisme is, die zijn twijfels uit bij de authenticiteit (echtheid) van geciteerde personen met autisme op deze blog, of van de authenticiteit van mezelf.
Bespreking van de DSM-5 … handboek voor de classificatie van psychische stoornissen
Omgaan met feedback, met reacties, met kritiek, dat is niet eenvoudig. Dat merk ik vooral als ik een reactie laat op een blog van iemand met autisme. Vier op de vijf keer zie ik ze niet verschijnen. Wellicht ben ik gewoon te eerlijk. Zelf ben ik nochtans blij met elke reactie. Ook al gaat die soms lijnrecht in tegenover de ideeën die ik naar voor breng. Des te meer zelfs, want ik heb de wijsheid niet in pacht. En om het met een van mijn favoriete zangkunstenaars Raymond (van ’t… Read more Ieder zijn tempo →